Kartöflur/diskótek

Veður: 12,2°/22,5° að mestu skýjað í dag.

Í morgunn braut ég spírur af kartöflunum, það var nú létt verk og löðurmannlegt, því það þíðir ekki fyrir okkur að rækta meira af kartöflum en að þær dugi til jóla, því við höfum enga kalda geymslu fyrir kartöflurnar.
Að brjóta spírurnar af kartöflunum í dag leiddi hugann mörg ár aftur í tímann þegar verið var að brjóta spírur af kartöflum í kartöflukofanum í sveitinni. Það var ekki mikið um hóla né hæðir í Flóanum þar sem ég er fæddur og uppalinn, en smá þúfa fannst samt og hún var holuð að innan og nefnd kartöflukofi. Þetta var nógu stórt til að rúma allar þær kartöflur sem heimilið þurfti til ársneyslu og einnig til útsæðis.
Það var að sjálfsögðu enginn gluggi á þessari vistarveru og því varð að notast við olíulukt sem ljósgjafa.
Þess var beðið með óþreyju á hverju hausti að hægt væri að fara að taka upp nýjar kartöflur úr garðinum til matar, því kartöflurnar frá árinu áður voru þá orðnar ansi daprar að sjá og ekki sérlega bragðgóðar.

Síðdegis fórum við svo á diskótek samkomu fyrir eldri borgara.
Það er stórt diskótek ekki langt héðan og þangað var stefnt nokkur hundruð eldriborgurum úr bæjum hér í grenndinni.
Tónlistin var með sama styrk og fyrir unglingana og það var ekki annað að sjá en fólk léti sér það vel líka, þeir dönsuðu þarna af innlifun sem höfðu hreyfigetu til þess, aðrir létu nægja að dilla sér örlítið eða bara að klappa saman höndum.
Mér finnst svona hávaði vera mjög óþægilegur, svo ég stoppaði stutt þarna inni, en tók samt nokkrar myndir áður en ég fór út í góða veðrið.
Ég er ekki óvanur miklum hávaða frá því ég var í jarnsmíðinni, en það var miklu bærilegra en þessi ósköp.

Myndir frá diskódegi eldriborgara

Séð yfir diskósalinn














Dansað af innlifun















Diskótekið
 

Dekurbíll.

Veður: 13,2°/22,3° skúraveður.

Háþrýstiþvoði gólfið í bílskúrnum í morgunn, svo nú er hann orðin samboðinn nýja bílnum, það er nú eiginlega til skammar að vera ekki búinn að þvo gólfið áður en fíni bíllinn kom, en svona er bara trassaskapurinn á þessum bæ.
Við fórum að versla smávegis og meðal annars keypti Þórunn sér buxur. Við fengum okkur líka að borða í verslunarferðinni, það er ágæt tilbreyting í því að borða úti.
Síðdegis þvoði ég bílinn og prófaði hvort mér tækist að skipta um dekk undir honum ef til þess kæmi, þó svo það sé innifalið í söluverði bílsins að kalla á hjálp frá Toyota ef það þarf að skipta um dekk undir bílnum. Ég sé ekki að ég kynni við að fara að kalla á hjálp til að skipta um dekk og allra síst að það væri tilvinnandi að bíða eftir því að hjálpin bærist, þegar hægt er að leysa málið á fimmtán mínútum með því að vinna verkið sjálfur.

Myndin hér fyrir neðan var tekin hér á veröndinni í morgunn.
 

Biðill

Veður: 12,4°/24,8° skýjað og byrjaði að rigna klukkan þrjú í dag og um sexleitið var eins og allar gáttir himinsins hefðu opnast svo mikil var rigningin, en það stóð ekki lengi.
Í morgunn var ég að hreinsa illgresi úr rósabeðinu og þið ættuð bara að sjá hvað rósirnar eru fallegar núna. Því til staðfestingar set ég eina mynd sem ég tók þegar ég var búin að hreinsa beðið.
Meðan það hefur rignt úti erum við Þórunn að dunda okkur við að skipuleggja ferð hér suður í land og þaðan inn í Spán, alveg til austurstrandarinnar.

Á dögunum fór ég að velta fyrir mér merkingu orðsins “biðill”.
Þetta orð er notað um mann þegar verið er að biðja sér konu, að biðla til hennar og ef allt gengur að óskum og konan segir já kvænist maður konunni og þar með mætti ætla að biðilshlutverkinu væri lokið.
Svo er þó ekki heldur breytir orðið um merkingu, því áfram heldur maður að vera biðill, þ.e.a.s. nú þarf að bíða eftir að sú heittelskaða sé búin að snyrta sig og gera margt annað sem tekur talsverðan tíma. Að sjálfsögðu er ég ekkert að kvarta yfir þessu, því auðvitað vil ég hafa mína konu vel snyrta, en mér fannst bara svo skemmtilegt að velta fyrir mér merkingu orðsins, að vísu með því að teygja hana aðeins frá því sem það merkir upphaflega.

Góður sunnudagur

Veður: 17,8°/24,7 rigningaskúr í morgunn, en léttskýjað síðdegis.

Þórunni vantaði límmiða til að prenta á og merkja með á sultukrukkurnar, svo við brugðum okkur í góða veðrinu niður í Aveiro.
Fórum í ritfanga og tölvuverslun sem við höfum oft verslað í og ætluðum að ganga að límmiðunum á sama stað og venjulega. Þegar við komum inn í verslunina héldum við að við værum að villast, því það var búið að skipta um allar innréttingar og breyta allri niðurröðun í versluninni, svo það tók okkur góðan tíma að finna það sem við vorum að leita að. Þessi verslun er ekki orðin þriggja ára og búið að skipta um allar innréttingar.
Þessi verslun er í stórum verslunarkjarna, þar sem er sér inngangur í hverja verslun. Þarna var því líkur mannfjöldi í dag að öll bílastæði voru full og er bílastæðið samt mjög stórt.
Eftir að hafa verslað þarna fórum við í kaffi í bæ sem heitir Ilhavo og hefur sér það meðal annars til ágætis að vera vinabær Grindavíkur.
Eftir kaffisopann fórum við í gönguferð um bæinn og komum meðal annars í gamalt hverfi með mjög þröngum götum, þar var talsvert af húsum sem ekki er búið í og eru þau í mikilli niðurníðslu og þökin á sumum þeirra fallin niður.
Á heimleiðinni litum við inn hjá Grössu og Arthur, eftir spjall og kaffi þar var svo haldið heim.

Ferðasaga

Ég var víst búin að lofa að skrifa einhverja ferðasögu um ferðalag okkar í síðustu viku og ekki seinna vænna að koma því í verk áður en ég er búinn að gleyma öllu því sem fyrir augu bar.
Það var sem sagt farið að sofa síðastliðinn mánudag með það í huga að leggja upp í ferðalag að morgni, ef veður leyfði, svo ég vaknaði snemma á þriðjudagsmorgni til að gá til veðurs. Þegar ég leit út var ekki mikið annað að sjá en þoku, en það virtist vera fremur bjart í lofti og af fenginni reynslu mátti búast við að þokan hypjaði sig í burtu um leið og sólin færi að skína, svo það var ákveðið að leggja í hann.
Fyrsti viðkomustaður var lítill bær sem heitir Gouveia og stendur við rætur Esterelafjalla. Við höfum oft komið þarna áður og vorum búin að skoða elsta hluta bæjarins vel, en nú var meiningin að skoða eitthvað fleira, við vorum búin að sjá skilti um dýragarð og ákváðum að skoða hann.
Þetta var ekki dýragarður í venjulegri merkingu, því dýrin voru ekki lifandi heldur lystilega vel klipptar hekkplöntur, eftirlíkingar af ýmsum dýrum.
Það er ótrúlegt að sjá hvað hægt er að gera með trjáplöntum og klippum ef þessu er beitt af hagleik og hugmyndaflugið er til staðar.
Frá Gouveia héldum við upp á fjallið, því þar vorum við oft búin að aka framhjá skilti sem benti á að þar væri uppistöðulón, en við höfðum aldrei gefið okkur tíma til að skoða, en nú skildi bætt úr því. Það má eiginlega segja að við höfum farið þessa ferð að hluta til, til þess að skoða Esterelafjöllin betur en við höfðum áður gert. Við fundum uppistöðulónið, en það var frekar lítið, en í fallegu umhverfi og við það var tjaldsvæði og veitingahús, en því var hvorutveggja búið að loka núna.
Þessi staður er í um 1200m. hæð yfir sjávarmáli, samt er þarna fallegur gróður og meðal annars reyniberjatré með fullþroskuðum berjum, það var að byrja að koma haustlitur á lauf trjánna sem varð til að auka á litadýrð gróðursins.
Eftir að hafa skoðað okkur um þarna fórum við til baka sama veg og við höfðum komið, en beygðum fljótlega út af honum og héldum til suðurs í vesturhlíðum fjallsins í átt að bæ sem heitir Seia. Það er mjög fallegt útsýni þarna yfir Daodalinn.
Til Seia vorum við komin um hádegi og þegar við vorum að leggja bílnum vék sér að okkur eldri maður og spurði hvort við hefðum ekki áhuga fyrir að fá okkur að borða, hann væri með veitingastað þarna og maturinn væri mjög góður. Við slógum til og það var rétt hjá manninum að maturinn bragðaðist reglulega vel. Við völdum það sem kallað er nagli á diski. Þetta er steikt kjötsneið með spæleggi, grjónum, frönskum og salati.
Eftir matinn skoðuðum við bæinn meðal annars skoðuðum við brauðsafn sem þarna er, það var nú ekki tilkomu mikið, en þar var sýnt hvernig ferlið var í gamla daga frá því korninu var sáð og þar til það var orðið að brauði. Einnig voru til sýnis tæki sem notuð voru við ræktunina og brauðgerðina.
Á safninu var stór tafla með orðinu brauð á flestum tungumálum veraldar og þar á meðal íslensku.
Við vorum búin að panta okkur næturgistingu á hóteli í Seia áður en við lögðum af stað í ferðina. Þetta reyndist mjög gott hótel, sem bauð upp á frábæran morgunverð.
Það var talsverð þoka þegar við lögðum af stað þennan morgunn, en við vonuðum að henni myndi létta fljótlega, því við ætluðum að aka í suðurhlíðum Esterela til að byrja með. Þokunni létti fljótlega en sat eftir í dalbotnum svo það var mjög fallegt að sjá ofan á hvíta þokuna.
Um hádegi vorum við komin í bæ sem heitir Arganil, þar fórum við inn á skrifstofu sem veitir ferðamönnum upplýsingar um bæinn og nágrenni hans. Meðal annars spurðum við hvar væri best að fara til að finna sér matsölustað, stúlkan mælti sérstaklega með stað sem var þarna nærri og væri mikið sóttur af heimamönnum og væri með góðan og ódýran mat. Þetta reyndist rétt með verðið það var sanngjarnt en við vorum ekki sammála henni með bragðgæðin, en þeir hafa bara trúlega annan matarsmekk en við.
Frá Arganil tókum við stefnuna á annað fjallendi sem nefnt er Lousafjallendið. Þar er víða mjög fagurt útsýni, en talsverð sjónmengun er af stórum vindrafstöðvum sem búið er að setja upp á flesta fjallshryggi.
Um kvöldið komum við svo til bæjarins Lousa, en þar áttum við ekki pantaða gistingu, svo við brugðum á það ráð að fara inn á ráðhús bæjarins til að fá að vita hvar væri skrifstofa sem veitti ferðamönnum upplýsingar um bæinn. Við þurftum ekki á þeirri skrifstofu að halda, því við hittum þarna ræstingarkonu sem benti okkur á gistihús í næstu götu.
Þar var laust ágætisherbergi og eftir að hafa komið okkur þar fyrir fórum við í góða könnunarferð um bæinn.
Næsta dag skoðuðum við umhverfi bæjarins og meðal annars kastalarústir og innan við hann í mjög fallegu dalverpi var veitingahús og kirkja ,umhverfið þarna er sérkennilegt og mjög fallegt. Ég bendi á að skoða myndir frá þessum stöðum þær segja mikið meyra en orð. Smellið á myndir hér við hlið textans.
Eftir að hafa skoðað okkur um í Lousa héldum við heim á leið með viðkomu í bæ sem heitir Penacova og frá honum er mjög fallegt útsýni yfir Mondego ána og hæðardrögin þar í kring.
Þegar hér var komið sögu tók að rigna svo við ákváðum að fara stystu leið heim, en það voru ekki nema um sextíu kílómetrar heim og við vorum búin að skoða allt sem við höfðum ákveðið að skoða í þessu ferðalagi.
Þessi ferð var ekki síst farin til að láta á það reyna hvernig það væri að gista á hótelum, en hingað til höfum við alltaf verið með hjólhýsið með á ferðalögum okkar og gist í því, en það gekk mjög vel að fá gistingu og var ódýrt.
Við komum við á veitingahúsi í Albergaria og fengum okkur að borða áður en við lukum ferðalaginu. Á þessu veitingahúsi fengum við mjög góðan saltfiskrétt, það var mikill munur á þeim mat og þeim sem við fengum daginn áður og stúlkan hafði mælt með.

Haustverk.

Veður:16,5°/25,9 að mestu léttskýjað.
Nú er veðrið að skapi innfæddra, það rigndi síðastliðna nótt en var svo þurrt í dag og talsvert sólskin í kvöld er svo komin rigning á ný.
Portúgalar vilja gjarnan fá úrkomu, því hún er nauðsynleg, en þeim er meinilla við ef það er rigning á daginn, en allt í lagi þó það rigni um nætur meðan þeir sofa.
Í morgunn voru sófarólan og sólbekkurinn sem verið hafa hér á veröndinni sett upp á háaloft til vetrardvalar, því nú virðist útséð með að við fáum fleiri gesti á þessu ári og við sjálf gerum ekki svo mikið að því að sitja úti í sólinni, en ef okkur dettur það í hug eigum við ágæta sólstóla til slíks brúks.
Í dag hélt Þórunn áfram með sultugerðina, búin að sjóða einn pott af ávöxtum og sá seinni kominn á eldavélina og verður lokið við að sjóða hann á morgunn, þar með er allri sultutausgerð lokið á þessu ári.
Þegar búið var að brytja ávextina í seinni pottinn brugðum við okkur niður í Aveiro til að kaupa meiri sykur og í leiðinni að athuga með spenni fyrir fartölvuna, svo hægt sé að tengja hana við strauminn í bílnum. Við áttum slíkt tæki, en það virðist hafa brunnið yfir í síðasta ferðalagi, allavega virkaði það ekki og það var brunalykt af því, en slík lykt er sjaldan góðs viti. Nú fengum við spenni sem breytir tólf volta straumi bílsins í nítján volta straum, en það er sú spenna sem tölvan gengur á, svo nú ætti tölvan að vera tilbúin í næsta ferðalag.

Breytt dagskrá.

Veður: lægsti hiti 14,9° hæsti hiti dagsins 25,7°. Þokusúld í morgunn, en orðið léttskýjað um hádegi, en þykknaði upp á ný í kvöld.

Leikfimisdagur í dag, ég held að það hafi allir mætt í dag, svo það var talsvert þröngt um okkur í salnum, en þetta bjargast alveg því fólk er svo spart á að gera æfingarnar að það þarf ekki mikið pláss fyrir hvern og einn. Helst er ég á að margir mæti þarna til að fá félagsskap frekar en að vera mikið að spá í að þjálfa sig líkamlega.
Eftir leikfimina var búið að setja á dagskrá að slá grasflötina, en rigningarúðinn kom í veg fyrir að það væri hægt að halda þeirri áætlun, þess í stað var bara sest við tölvuna að lesa Moggann og gera annað álíka þarflegt.
Grassa lét vita í morgunn að hún væri búin að útvega okkur marmelos til sultugerðar hjá nágrannakonu sinni. Grössu var boðið að borða með okkur, sem hún þáði með þökkum ásamt Jóhönnu dóttur sinni.
Síðdegið hjá Þórunni fór í sultugerð og ég hjálpaði henni smávegis við að skræla ávextina og eftir það var orðið það þurrt á að ég gat slegið grasflötina.
Kvöldið fór svo í að koma myndunum frá ferðalaginu inn á heimasíðuna, en ég á eftir að skrifa texta við þær, en ef það verður rigning á morgunn eins og spáð er ætti að takast að ljúka vinnu við myndirnar.

Kominn heim

Veður: hæsti hiti dagsins 23° rigning í morgunn, en þurrt síðdegis og góðar sólarstundir.
Við komum heim í dag úr þriggja daga ánægjulegu ferðalagi, ég reyni að hnoða saman einhverri ferðasögu og setja á heimasíðuna.

Að stjórna veðrinu?

Veður: 15,5°/28,3° lítilsháttar súld fyrst í morgunn, en léttskýjað síðdegis.

Það fer ekki milli mála hvers vegna urðu svo snögg verðabrigði í dag, það var allt Þórunni að þakka, hún ákvað að hafa þvottadag í dag og þvoði þrjár vélar og þá var þeim ekki stætt á öðru sem stýra veðrinu en hleypa sólinni í gegn til að þurrka allan þennan þvott.
Það er líklega búið að vera á dagskrá af og til síðustu tvo mánuði að afísa frystiskápinn, en eins og gengur með slík verkefni hefur það alltaf gleymst, enda svo sem ekki bráð aðkallandi.
Nú var drifið í þessu í morgunn, enda er þetta ekki mikið verk, bara að taka skúffurnar út og blása svo heitu lofti frá rafmagnsofni inn í skápinn, þá er allur ís horfinn úr skápnum á hálftíma og þá er ekki annað eftir en að þrífa skápinn og raða inn í hann á ný. Semsagt engin ástæða til að trassa svona lengi að framkvæma þetta lítilræði.
Við höfum verið með það bak við eyrað í nokkurn tíma að endurnýja kæliskápinn og frystirinn, því það eru komnir betri skápar og sparneytnari á markaðinn en þessir sem við eigum og þá þarf aldrei að afþýða, ekki lítill kostur það.
Við létum verða af því að fara í rannsóknarferð og sjá hvað væri í boði af skápum sem hentuðu okkur. Það er um nokkrar gerðir að ræða og meira segja sáum við skápa með innbyggðu sjónvarpi, eitthvað sem ekki hentar okkur, en það eru allir með sjónvörp í eldhúsinu hjá sér hér í landi, svo það getur verið að þetta henti þar. Það eru líka flestir frystiskáparnir með klakavél, það er líka hlutur sem við viljum vera án.
Við sáum skáp frá Samsung sem við vorum nokkuð sátt við og það er hægt að fá hann hvítan, eða mattaðan úr ryðfríu stáli. Málið er semsagt í athugun og þetta er ekkert aðkallandi, svo við flýtum okkur bara hægt.
Ef það verður gott veður á morgunn og næstu daga, sem er allt útlit fyrir að verði erum við nokkuð ákveðin í að fara eitthvað á flakk um fjallendið hér austur af okkur.

Rigningardagur

Veður: 14,3°19,3 rigning til klukkan fimm í dag, en eftir það þurrt en alskýjað.

Þessi dagur hófst eiginlega með tveim fótaferðum, því fyrst fórum við á fætur klukkan fimm í nótt til að kveðja þau Guðmund og Jónínu og drekka með þeim morgunkaffi áður en þau lögðu á stað héðan út á flugvöll.
Þegar við vorum búin að kveðja þau góðu hjón skriðum við undir sæng á ný og sváfum þar til á venjulegum fótaferðatíma, eða um níu leitið.
Það var þurrt þegar við vorum á fótum í nótt, en var komin rigning þegar við komum á fætur í síðara sinnið og rignda samfellt til klukkan um fimm síðdegis.
Það fór talsverður tími í dag í að hafa samband við vini og ættingja í gegnum tölvurnar, það er ótrúlegt hvað þetta er þægilegur samskiptamáti.
Þegar rigningunni slotaði fórum við í stutta gönguferð hér í nágrenninu.

Næturgestir

Veður:15,1°/25,1° rigndi talsvert mikið í nótt, en að mestur þurrt í dag og góðar sólarstundir.
Jónína og Guðmundur komu síðdegis og gista hér í nótt, því þau eru að far í flug frá Porto í fyrramálið og það er ekki nema klukkustundar akstur héðan út á flugvöll.
Frá jörðinni sem þau keyptu er um tveggja og hálfs tíma akstur út á flugvöll, svo þau þáðu boð okkar um að gista hér síðustu nóttina fyrir flugið.
Það er búið að vera ánægjullegt að spjalla við þau og heyra um hvað þau eru búin að vera að aðhafast á nýju eigninni sinni. Þeim fynnst þetta allt mjög spennandi og margt að læra í sambandi við gróðurinn, en þetta lærist smá saman.

Grjónagrautur

Veður: 10,7°/25,3° smá skúr fyrst í morgubb, en þurrt það sem eftir var dagsins og sólastundir öðru hvoru.

Við fórum í leikfimi í morgunn eins og vera ber á föstudegi, ekki veitir af að liðka sig aðeins.
Í morgunn hringdi ég í Pétur vin okkar sem býr í Aveiro og bauðst til að sækja hann, svo hann gæti reynt hvernig er að sitja í nýja bílnum okkar og um leið að borða með okkur hádegismat. Það var nú ekki flókin matreiðsla sem var viðhöfð,því Pétri var boðið upp á grjónagraut, en slíkan mat fær hann hvergi hér í landi nema hjá okkur. Það er borðað talsvert af soðnum grjónum með mat hér í landi, en grjónagrautur eins og við þekkjum frá Íslandi er ekki á borðum í Portúgal.
Pétri líkaði vel við nýja bílinn.
Síðdegis var ég að hreinsa rósabeðið, því nú taka rósirnar vel við sér eftir að það fór að rigna og hamast við að opna ný blóm.

Haust

Veður: 13°/22,1° skúrir eða rigning til klukkan tvö, eftir það góðar sólarstundir.
Eins og lesa má út úr veðurlýsingunni hér fyrir ofan er haustið að taka við af sumrinu. Hitastigið er farið að lækka verulega og þetta er fyrsta eiginlega haustrigningin sem er að sýna sig núna.
Grasið sem fölnaði í sumarhitunum tekur nú að grænka á ný og verður grænt og safaríkt að sjá fram á næsta sumar. Haustið, veturinn og vorið er grænasti tíminn hér í landi en ekki sumarið eins og ætla mætti.
Núna er rétti tíminn til að gróðursetja tré og ýmsan annan gróður, svo plönturnar nái að koma rótarkerfinu í gott horf fyrir hitann og þurrkana í sumar.

Kveðjustund

Veður: 10,9°31,5° þoka fyrst heiðskýrt eftir hádegi.

Þá er fremur tómlegt í Kotinu í dag, því í morgunn fóru Jóna og Guðni suður til Algarve þar sem þau ætla að eyða síðustu dögunum af fríinu sínu. Í gærkvöldi buðu þau okkur út að borða á flottum veitingastað. Þar fengum við úrvals nautasteik og góðan heimalagaðan ís í ábæti.
Ég er búin að þekkja Guðna og Jónu síðan Eyjagosið varð, eða síðan 1973.
Þau áttu þá hús í Vestmannaeyjum, en húsið þeirra lenti undir ösku eins og svo mörg önnur hús í Eyjum. Nú segja þau að verið sé að grafa húsið upp, þau segja að það fylgi því blendnar tilfinningar að sjá myndir af rústunum og hefðu fremur kosið að það hefði ekki verið hreyft við húsinu.
Guðni er járnsmiður og vann í smiðjunni hjá mér í nokkur ár eftir gosið og síðan hefur haldist góður vinskapur á milli okkar og fjölskyldu hans.

Við fórum á markaðinn í morgunn til að kaupa kál og salatplöntur, sem nú er búið að planta niður í garðinum. Við drifum í þessu, því það er spáð rigningu á morgunn.Vonandi að það sé ekki allt í plati , eins og krakkarnir segja stundum.
Notuðum góða veðrið til að vinna í garðinum.

Veðurfréttir

VVeður: hitastig 12,4°30,5°, þokuloft fyrst en síðan heiðskírt.

Aveiro skoðuð

Veður: 13,5°/29,4° dagurinn byrjaði með þokulofti, en komið bjarviðri um hádeg hér í dalnum.

Sýndum gestum okkar Aveiro og nágrenni í dag, fórum meðal annars niður á strönd.

Skoðunarferð.

Veður:8,8°/28,1° léttskýjað.
Fórum í dag með gestina okkar í ferðalag til Caramulo, þar sem þau skoðuðu listasafn og fornbílasafn. Eftir það var gengið á næst hæsta tind Portúgals, en hann er 1076,5 metra hár. Það þarf ekki að ganga nema síðustu fimmtíu metrana, svo það er ekkert þrekivirki að fara þarna upp. Það var gott skyggni í dag. Eftir gönguna á toppinn röltum við um götur í því sem við köllum steinaþorp, því húsin þarna eru sum hver hlaðin úr grjóti og eru enn í notkun. Þetta er eiginlega eins og að hverfa aftur í aldir að koma þarna.
Næsti viðkomustaður var bærinn Santa Comba Dao, en sá bær er þekktastur fyrir að þar var Salazar einræðisherra Portúgals til margra ára, fæddur. Þetta er fallegur bær og gaman að skoða þar gömul hús og þröngar götur. Síðasti viðkomustaður í dag var svo Busaco með sína veiðihöll konungs og fallegur garður fyrir framan höllina. Þar er líka Burknadalurinn með stóra burkan og fallega tjörn með svörtum og hvítum svan.
Eftir stutt stopp heima fórum við út að borða og nú var það saltfiskur að hætti portúgala sem varð fyrir valinu af matseðlinum og við vorm öll mjög ánægð með hverng þeir matreiða hann. Þeir kunna svo sannarlega lagið á að matreiða saltfisk, enda er hann í miklu uppáhaldi hér í landi.
Eftir matinn litum við aðeins við á kirkjuhátíð í Albergaria, svona til að gefa gestum okkar hugmynd um hvernig slík hátíð færi fram.

Afmæli

Veður: 4,7°/27,2° léttskýjað.

Ég sagði frá því í gær að það væru komnir góðir gestir hingað frá Þorlákshöfn. Gestirnir heita Jóna og Guðni og frúin kom til Portúgals til að halda upp á sextugsafmælið sitt og við urðum þeirrar ánægju aðnjótandi að hafa hana hér á þessum merku tímamótum í lífi hennar.
Í dag fórum við með þau í ferðalag á hæsta fjall Portúgals í mjög fallegu veðri og um kvöldið buðu þau okkur með sér í mat á góðu veitingahúsi. Semsagt mjög góður og ánægjulegur dagur í alla staði.
Læt fylgja mynd af afmælisbarninu við morgunverð á afmælisdaginn.

Góðir gestir

Veður: 12,8°/25,4° léttskýjað
Fengum góða gesti í heimsókn í dag, þau eru komin alla leið frá Þorlákshöfn með við komu á Algarve.
Segi deili á þeim síðar.

 

Hlutverkaskipti

Veður: 12,8°/25,4° alskýjað fyrst í morgunn en góðar sólarstundir frá hádegi.

Ég átti tíma hjá heimilislækninum um hádegið til að afhenda honum niðurstöður úr síðustu blóðrannsókn vegna blöðruhálskirtilsins.
Eitthvert gildi sem kemur fram í þessum rannsóknum er helmingi hærra en vera ber og þar með nálægt einhverjum hættumörkum, svo hann leggur til að mælingin verði endurtekin að liðnum sex mánuðum til að fylgjast vel með hvort einhverjar breytingar verða.
Ég hef greinilega fengið gallað eintak af blöðruhálskirtli, því nær helminginn af ævi minni hefur hann verið með einhverjar kenjar og stundum bara leiðindi, en vonandi damlar hann svona áfram eins og hingað til.
Ég minnist þess að þegar ég var ungur og sá eldra fólk á nýjum bíl, þá fannst mér það eiginlega vera hálfgerð synd, því það kynni örugglega ekki að meta það sem skyldi að vera á svona flottum bíl. Fannst að það væri bara ungt fólk sem fengi einhverja ánægju af því að aka umá svona glæsikerrum.
Nú hefur verið skipt um hlutverk, ég er komin í hlutverk gamalmennisins í nýja bílnum og einhverjir aðrir teknir við mínu gamla hlutverki að telja að ég fái ekkert út úr því að vera í svona flottum bíl, hálfruglað gamalmenni.
Svo er nú það, nú er ég búinn að reyna að sitja beggja megin við borðið og þá kemst ég að því að ég virkilega nýt þess að vera í svona góðum bíl eins og við eigum núna eftir að við fengum Priusinn. Hann svífur eiginlega áfram með mann nær hljóðlaust svo maður situr bara afslappaður og nýtur þess að vera að ferðast. Ekki spillir að það eru mjög vönduð hljómflutningstæki í bílnum svo nú er hægt að njóta hvers tóns sem úr þeim kemur.
Síðdegis fórum við niður að strönd og þar fórum við í góða gönguferð í hressandi sjávarlofti. Það er orðið fátt fólk á ferðinni við ströndina núna miðað við það sem var í sumar, en nokkrir síðbúnir sumargestir að sleikja sólina og ganga sér til heilsubótar eins og við gerðum.

Mánudagur 13.

Veður: 9,7°/20,2° það byrjaði að rigna um hádegi og er búin að vera nær samfelld rigning síðan, sem ekki var vanþörf á eftir allan þurrkinn.

Á mánudegi þann 13. september fyrir fimmtíu og tveim árum gekk 18 ára sveitapiltur úr Flóanum inn um dyr járnsmiðju Kaupfélags Árnesinga á Selfossi til að hefja nám í eldsmíði.
Það hefði einhvern tíman ekki þótt gott að byrja ævistarf sitt á mánudegi og þaðan af síður þrettánda dag mánaðar, en pilturinn var ekki hjátrúarfullur svo hann lét svona bábiljur ekki hræða sig frá að mæta þennan dag. Í sveitinni var ávalt reynt að byrja slátt á laugardegi, þó ekki væri nema að taka eitt ljáfar svo hægt væri að segja að sláttur væri hafinn. Pilturinn hafði áhuga fyrir að komast á samning í plötusmíði, eða vélvirkjun, en það var enginn möguleiki á því vegna þess að það var enginn með meistararéttindi í þeim greinum hjá Kaupfélagssmiðjunum.Svo það var ekki annað að gera en sætta sig við næstbesta kostinn og læra eldsmíði, þó það væri iðngrein sem væri að líða undir lok á þessum árum.
Það var gaman og góð ögun að fást við að móta glóandi heitt járnið, því þar var ekki hægt að leifa sér neitt hik eða mistök. Þar var í fullu gildi “hamra skaltu járnið heitt, að hika er sama og tapa”
Iðnnám á þessum árum byggðist á því að neminn var látinn aðstoða og vinna með sveini eða meistara í sinni iðn og síðar þegar búið var að ná einhverri færni í faginu var farið að fela nemanum að vinna sjálfstætt en undir eftirliti meistarans.
Eins og gengur voru menn mjög misjafnlega verklægir og útsjónasamir þarna, en einn fannst mér bera af og ég var svo heppin að fá að vinna mikið með honum fyrst eftir að ég byrjaði. Hann tók sér góðan tíma í að hugsa út hvernig best væri að vinna verkið, en að því búnu var ekkert hik eða óþarfa handtök, hver hreyfing virtist hnitmiðuð. Honum vannst líka mun betur en þeim sem virtust vinna hraðar, en voru þá oft að gera einhver mistök.
Eins og ég sagði í upphafi var eldsmíðin að líða undir lok þegar ég hóf nám í þeirri grein, en ég skilaði samt mínu sveinsstykki á tilsettum tíma og ég veit ekki betur en að ég sé síðasti neminn sem útskrifaðist í þeirri grein á Íslandi.
Ég hef geymt sveinsstykkið öll þessi ár og læt mynd af því fylgja með þessum pistli.
Enn í dag hef ég samband við nokkra af þeim ágætismönnum sem ég vann með á þessum árum.