Spennandi

Veður: 7,8°/17,2° skúraveður í dag en bjart á milli skúra. Sólarhringsúrkoma var 90 mm.

Fórum í morgunn til að kaupa nýja slöngu við dæluna, svo nú er búið að tengja hana á ný og það lítur út fyrir að allt sé komið í lag. Skoða það betur á morgun og lík við að ganga frá þessu.
Eftir hádegi brugðum við okkur í búðir, Þórunni vantaði tuskubút og svo var ísskápurinn líka að kvarta yfir hungri.
Við komum líka við hjá Toyota til að reka einu sinni enn eftir því að fá leiðbeiningabók með bílnum á ensku, en nú eru tveir og hálfur mánuður síðan við báðum um þessa bók og þó við séum oft búin að reka á eftir því að fá bókina hefur ekkert gengið, en okkur var lofað því að bókin yrði send heim til okkar um leið og þeir fengju hana í hendur.
Stúlkunni í afgreiðslunni fannst þetta greinilega alveg óþarfi af okkur að vera að rekast í þessu, því hún sagði að það hefði verið búið að lofa að senda bókina heim og það lá í orðunum að við ættum bara að vera róleg. Við vildum ekki vera þæg og góð og bíða í það óendanlega, svo við báðum um samtal við sölustjórann eina ferðina enn. Hann gekk í að athuga hvernig gengi og var svo lengi að við vorum farin að spá í hvort hann hefði brugðið sér til Japans eftir bókinni. Hann kom að vísu með bókina í höndunum, það hafði bar alveg óvart gleymst að setja bókina í póst til okkar.a
Þessu máli er samt ekki lokið, því það eru tvær bækur sem fylgja með bílnum önnur yfir bílinn sjálfan og sérbók fyrir leiðsögutækið og sú bók kom ekki. Svo nú megum við sjálfsagt bíða á þriðja mánuð eftir seinni bókinni og þá verður liðið nær hálft ár frá því beðið var um bækurnar fyrst. Maðurinn var að reyna að afsaka þennan langa afgreiðslutíma með því að fyrst þyrfti að senda bókina frá Japan til Belgíu og svo þaðan til Portúgals.
Enn er sterk bensínlykt inni í bílnum eftir að bensín lak úr brúsa í farangursgeymsluna, svo við komum við á þvottastöð og létum djúphreinsa farangursgeymsluna, í von um að það dygði til að ná lyktinni í burtu, en árangurinn kemur ekki í ljós fyrr en á morgunn þegar þetta er orðið þurrt.

Þó ótrúlegt sé þá fylgja því líka kostir að vera sjónskertur, maður má ekki einblína bara á gallana við það að vera sjónskertur.
Til dæmis um þetta er þegar þarf að skera brauð, maður með fulla sjón sér hvað sneiðin verður þykk á meðan hann er að skera brauðið, en sjónskertur maður ber hnífinn að enda brauðsins og færir hann svo hæfilega langt inn á brauðið og sker síðan, þegar skurðinum er lokið er spennandi að finna hversu þykk eða þunn sneiðin hefur orðið, sá fullsjáandi tapar alveg af þessum spenningi, ekki satt?

Jó Jó

Veður: 7,1°/20,2° skýjað og um klukkan þrjú byrjaði að rigna og er búið að rigna hressilega síðan. Það er varað við mikilli úrkomu og vindi víða um land í nótt.

Ég hélt áfram í dag þar sem frá var horfið í gær með vatnsdæluna.
Þegar búið var að laga það sem bilað var sökkti ég dælunni í brunninn og setti svo í gang, hún dældi eðlilega, en þrýstingurinn féll fljótlega sem benti til leka á kerfinu.
Það var ekki annað að gera en hífa gripinn upp aftur og þá kom í ljós leki á slöngunni rétt ofan við dæluna. Þessu var bjargað í snarheitum með því að stytta slönguna aðeins.
Dælunni sökkt í brunninn á ný og sett í gang, en þá stóð bunan út úr slöngunni ofar en áður, svo nú er búið að lyfta dælunni upp einu sinni enn, hún er orðin eins og jó jó upp og niður í brunninum.
Næsta skref í þessu dælumáli verður að fara og kaupa nýja slöngu, það er sjálfsagt orðið eitthvað stökkt í þessari.
Þegar hér var komið sögu var byrjað að rigna, svo frekari aðgerðum var slegið á frest.
Hér fyrir neðan er mynd af dælunni, auðvitað á þurru.

Eldhress

Þessi mynd af Þórunni var tekin hér úti í garði í morgunn og eins og sjá má er Þórunn alveg eldhress að hreinsa til í garðinum. Hún ber sig fagmannlega að komin í portúgalska svuntu, en svona svuntu klæðast allar alvöru bóndalonur þegar þær eru að vinna við akuryrkju Þórun sáði líka fyrir lauknum í morgunn, auðvitað á minnkandi tungli eins og vera ber.

Afmæli.

Veður: 4,8↑8/21,8 léttskýjað.

Johana dóttir Grösu átti afmæli í dag og er nú orðin átta ára.
Það hittist svo á að Mamma hennar þurfti að mæta á fund, svo afmælisbarnið var hér í pössun fram eftir degi. Þórunn eldaði góðan mat í tilefni dagsins og þær mæðgur borðuðu með okkur.
Við erum svo boðin í afmælisveislu næsta sunnudag.

Við vorum að viðra bílinn í dag til að reyna að ná burt mestu bensínlyktinni eftir bensínflutninginn í gær, það tekur sjálfsagt nokkurn tíma að losna við lyktina úr bílnum.
Ég var svolítið í bændaleik í morgunn, útbjó beð til að sá í laukfræi,en Þórunn sér svo um sáninguna.
Nú segja grannkonurnar að það sé rétti tíminn til að sá lauknum, en bæði sáning og eins að taka laukinn upp verður að gerast á minnkandi tungli, því ef það sé ekki gert er viðbúið að laukurinn spíri og verði þar með ónothæfur.
Það er ekki fátt sem tunglið stjórnar, til marks um það sagði hún Matthild grannkona okkar það alveg grafalvarleg, að það hefði verið rigning þann dag sem tungl kviknaði í október og það þíddi nú bara rigningu næstu sex mánuði. Sem betur fer virðist þessi spá ekki standast enn sem komið er, því nú er búið að vera þurrt hér í nær hálfan mánuð, en það er spáð rigningu á morgunn, vonandi að hún standi ekki án uppstyttu næstu fimm mánuðina.

Það lá við að illa færi í dag, þegar ég ætlaði að hífa dæluna sem er í brunninum upp og athuga með hana. Brunnurinn er ellefu metra djúpur og dælan er á botni hans og frá dælunni liggur svo slanga sem tengist við húskerfið. Dælan hékk þarna í keðju, svo það reyndi ekki á slönguna og rafmagnstaugina sem liggur að dælunni.
Þegar ég byrjaði að hífa dæluna upp gaf keðjan sig og síðan smokraðist slangan af stútnum á dælunni og þá var rafmagnsnúran það eina sem eftir var fast við dæluna. Ég átti ekki um annað að velja en láta á það reyna hvort rafmagnsnúran væri nógu sterk til þess að ég næði dælunni upp og sem betur fer dugði hún til þess.
Keðjan var ryðguð í sundur og eins var með klemmurnar sem áttu að halda slöngunni fastri við dæluna.
Nú er ég búin að fá sveran nælonkaðal í stað keðjunnar og nýjar klemmur, en það var komið myrkur áður en ég gat lokið þessu af svo framhaldið bíður til morguns. Við erum með vatn frá vatnsveitu sveitarfélagsins, svo við erum ekki í neinum vandræðum með vatn.

Mánudagur til mæðu????

Veður: 4°/22,6° heiðskýrt.

Einhvern tíman var því trúað að mánudagur væri til mæðu og ég man að í sveitinni í gamla daga var aldrei hafin sláttur á mánudegi, best þótti að byrja slátt á laugardegi.
Þó ekki gengi allt að óskum hjá okkur í dag var ég svo sem ekkert mæddur yfir gangi mála, heldur naut dagsins og hafði gaman að brasinu.
Ég var búinn að segja frá því að við fengum ávísun á bensínúttekt upp á fjörutíu lítra þegar við fórum á Príusmótið. Bensínstöðin sem við máttum taka bensínið hjá er í um það bil fimmtíu kílómetra fjarlægð héðan, svo við vorum efins um hvort við ættum að vera að eltast við þetta, en þar sem við höfðum ekkert sérstakt að gera og það er alltaf gaman að fara í bíltúr ákváðum við að skreppa þetta.
Á leiðinn að bensínstöðinni lentum við í langri biðröð vegna vegaframmkvæmda, en það var í góðu lagi, því það eru góð sæti í bílnum og hægt að hlusta á góða tónlist, svo það er ekkert verra að sitja í bílnum og hlusta á tónlistina, en að sitja heima í stofu og hlusta þar.
Þegar við loks komumst á bensínstöðina vissi afgreiðslustúlkan ekkert um þessa úttekt, svo hún varð að hringja og fá upplýsingar um þetta.
Þegar það var komið sagði hún okkur að fara og dæla þessum fjörutíu lítrum af bensíni á bílinn, en þegar við vorum rétt að ljúka við að fylla tankinn af 95 okt. Bensíni kom hún hlaupandi og sagði að ávísunin hefði hljóðað upp á að taka 98 okt. Bensín svo við yrðum bara að gjöra svo vel að greiða fyrir þessa áfyllingu.
Það þýðir aldrei að deila við dómarann, svo við ákváðum bara að gera gott úr þessu og koma við í Aveiro og fá okkur að borða, Þórunn leit aðeins inn í eina verslun í leiðinni.
Ég var ekkert á því að gefast upp þó aðeins hefði blásið á móti.
Fór hér upp á geymsluloft og sótti tvo brúsa undir bensínið og svo var lagt í hann í annað sinn í dag.
Nú var komið annað afgreiðslufólk á stöðina sem var fljótt að atta sig á þessari úttekt, svo það var ekkert mál að fá þetta afgreitt.
Ég hafði tekið með plastpoka til að setja utan um brúsana á leiðinni, en samt var einkennilega mikil bensínlykt í bílnum, það skírðist þegar heim kom, en þá kom í ljós að það var smágat á öðrum brúsanum.
Það þarf því að viðra bílinn vel á morgunn.
Hvort hægt er að kenna mánudeginum um að svona gekk til í dag verður víst óráðin gáta.

Marteinsmessa

Veður:3,8°/23,6° heiðskýrt.

Það var svo langt mál hjá mér um Priusinn í gær að ég minntist ekki orði á það sem hefði átt að hafa forgang þann dag. Í gær var Marteinsmessa, en hér í landi nefnt dagur Marteniusar. Hann hefur með veður að gera og þennan dag á alltaf að vera gott veður, þó ég minnist þess nú að það hafi brugðist, en í gær var mikil veðurblíða, eins og undanfarna daga.
Þessi góði dýrlingur hefur líka yfirumsjón með víngerð, svo það er hefð fyrir því að bragða hvernig til hefur tekist með víngerðina þennan dag á hverju ári.
Það er gjarnan haldin samkoma í hverju þorpi og auðvitað stendur kirkjan fyrir þeirri samkomu í flestum tilfellum.
Á þessum samkomum eru grillaðar kastaníuhnetur og þær síðan borðaðar með nýja víninu. Þarna bragða menn á víni hver hjá öðrum og ræða um gæði vínanna, en gæðin eru æði misjöfn. Sumir ná góðum tökum á víngerðinni, en hjá öðrum eru gæðin lakari.
Við höfum stundum farið á svona samkomu hér í dalnum, en nenntum ekki í gær nýkomin heim úr ferðalagi á bílamótið.
Í tilefni vingerðarinnar læt ég fylgja með mynd af honum nágranna okkar þar sem hann er að kremja vínberin með því að troða á þeim.

Priusdagur

Veður:4,7°/24,7 heiðskýrt

Þá var runninn upp dagurinn til að mæta á Toyota Prius mótið með sinn nýbónaða Prius.
Við lögðum af stað klukkan níu í morgunn, því mæting átti að vera í háskólanum í Coimbra klukkan hálf ellefu, en til coimbra eru 60 Km héðan að heiman.
Skráning fór fram í litlum fyrirlestrasal í háskólanum, en ekki spyrja mig hvers vegna innskráningin var í háskólanum, en ekki á einhverjum aðgengilegri stað.
Þarna fengum við límmiða og númer til að setja á bílinn, einnig vorum við leyst út með gjöfum. Bakpoki, poki til að setja aftan á framsætið í bílnum og sitthvor bolurinn með Pris merki á til viðbótar þesssu var svo ávísun á bensín upp á fjörutíu lítra, en sá hængur er á þessu að útektin er miðuð við ákveðna bensínstöð á hraðbraut, en þangað eru þrjátíu kílómetrar héðan að heiman.
Næsta atriði var svo að koma sér á stað þar sem átti að gróðursetja trjáplöntur. Okkur var fengin leiðarvísir ´hendur um hvernig ætti að finna staðinn sem heitir Valle de Cana. Einhers staðar á miðri leið fórum við út af sporinu, svo Þórunn sýndi tveim heiðursmömmum sem við hittum á förnum vegi blaðið með nafninu á staðnum og bað þá að leiðbeina okkur. Það var nú ekki vanda mál að finna þennan stað, bara halda áfram eftir þessum vegi og taka svo annan afleggjara til hægri, þá væri staðurinn við þann veg. Þetta reyndist ekki rétt, að vísu var bær við veginn sem hét Cana, en það var ekki sama og Valle de Cana. Þessi misskilningur kostaði okkur rúmlega tuttugu kílómetra akstur, en eins og alltaf þegar maður villist sér maður bara eitthvað nýtt, sem maður hefði ekki séð að öðrum kosti. Þórunn hafði svolitlar áhyggjur af því að þessi akstur upp um fjöll og firnindi spillti fyrir árangri hjá henni í sparakstri á þessari leið, en eyðslumælarnir í bílunum voru stilltir á núll við Háskólann og svo var lesið af þeim þegar komið var þar sem trjánum var plantað. Verðlaunaafhending fór svo fram meðan á borðhaldi stóð síðar um daginn.
Við komumst í tæka tíð þar sem átti að planta trjánum. Þar var boðið upp á hressingu í stóru veitingatjaldi og fluttir voru tveir ræðustúfar áður en hafist var handa við að planta trjáplöntunum.
Næst var svo haldið á veitingastað til að snæða hádegisverð.Meðan fólkið var að tínast á staðinn var boðið upp á forrétt og drykk, en þetta voru um það bil fimmtíu bílar sem tóku þátt í þessu og sennilega nálægt eitt hundrað og fimmtíu manns, svo það tók nokkra stund að fá þetta allt í hlað.
Þá var komið að síðasta lið dagskrárinnar sem var hádegisverður og meðan á honum stóð var verðlaunaafhending fyrir ýmislegt.
Yngsti eigandinn sem var aðeins tvítugur fékk verðlaun og sömuleiðis sá elsti, en hann var 73ára. Einn var verðlaunaður fyrir að eiga tvo Priusa og svona var ýmislegt týnt til. Í allri þessari verðlaunaafhendingu var mitt nafn kallað upp og það var vegna sparaksturs Þórunnar, en þar sem bíllinn er á mínu nafni varð ég að taka við hennar verðlaunum.
Þá er að segja aðeins frá matnum.
Fyrst var komið með súpu, þessi hét víst púrrusúpa, en það skiptir littlu máli hvað nafn súpunum hér er gefið, því það eru notaðar kartöflur til að þykkja þær, svo það er kartöflubragð af þeim öllum hvað svo sem þær heita.
Næst var svo fiskréttur, skötuselur og rækjur í grjónum. Ég get ekki hrósað þessum mat og ilmurinn var afleitur.
Þar næst kom kjötréttur sem bragðaðist sæmilega, en galli að hann var alveg að verða kaldur. Eftir matnum var svo komið með ferska ávexti og að síðustu var terta Tertan var falleg, eftirlíking af Prius og eins og laufblað til að minna á hversu vistvænn bíllinn er.
Það er mynd af tertunni hér fyrir neðan,svo set ég fleiri myndir inn í myndaalbúmið á netinu sennilega á morgunn.
Ég var að spá í það hvort hægt væri að sjá nokkur sameiginleg einkenni í útliti Priuseigenda, en svo reyndist ekki vera, þeir voru eins margbreytilegir í útliti og þeir voru margir.

Dekurbíll

Veður: 6,5°/26,4 heiðskýrt.

Aðalverkefni dagsins var að þrífa bílinn fyrir Prius mótið sem okkur er boðin þátttaka í á morgunn.
Mótið er haldið í háskólabænum Coimbra og móttakan er í háskólanum.
Það dugði auðvitað ekki að vera með neinn kattaþvott fyrir svona merkilegt mót. Nei það dugði ekkert minna en að þvo vandlega með sápu og síðan að bóna og pússa alla glugga. Bera lit á dekkin og meira að segja var bónað undir vélarhlífinni, en það geri ég nú reyndar af og til, þó ekkert sérstakt sé um að vera. Það er mikið huggulegra að líta í vélasalinn ef allt er ryklaust og fínt.
Þegar búið var að þrífa bílinn fórum við til Aveiro, svona aðallega til að njóta þess að aka um á bílnum svona logandi fínum. Ég er alveg viss um að loftmótstaðan hefur verið í algjöru lágmarki, svo gljáfægður sem bíllinn var.
Meðan ég var að þessu var Þórunn að þrífa húsið að innan, svo það glansar ekki síður en bíllinn.
Vonandi ber eitthvað frásagnarvert fyrir augu á þessu móti á morgunn. Það verður allavega fróðlegt að sjá hvernig skipulagið hjá þeim verður, við erum allavega komin með nákvæmlega tímasetta dagskrá í hendur, svo er bara að sjá hvernig hún stenst.

Í gíslingu.

Veður: 9,9°/26,2° Léttskýjað.

Við vorum tekin í gíslingu og máttum dúsa í henni í allan dag, ekki samt í fyrsta sinn sem við lendum í slíku, svo við erum orðin illu vön.
Það átti að mæta hér maður fyrir hádegi til að tengja fyrir okkur sjónvarpið, en hádegið kom og fór en enginn mætti til að tengja. Jæja hann hefur tafist eitthvað hugsuðum við um hádegi og héldum áfram að bíða því maðurinn hlyti þá að koma eftir matinn, en sú von brást líka.
Portúgölsk vinkona okkar kom í heimsókn og hrindi fyrir okkur í fyrirtækið sem ætlaði að senda manninn og þar fékk hún þau svör að tölvukerfið hefði hrunið hjá þeim svo þeir hefðu engar upplýsingar um hvert ætti að senda menn til að þjónusta fólk. Ekki verri skáldsaga en hver önnur sem notuð er hér.
Fyrst ég var heima notaði ég góða veðrið og rölti með sláttuvélina yfir allan garðinn, bæði ég og garðurinn höfðum gott af því.
Í fyrramálið fer ég í mína leikfimi, dettur ekki í hug að sitja tvo daga í röð og bíða eftir að einhverjum þóknist að koma.

Ferðalag

Veður: 8,8°/23,2 léttskýjað.

Það hefur lengi verið á döfinni hjá okkur að fara að upptökum árinnar sem rennur hér um dalinn. Við höfum komið þarna einu sinni áður og þá í fylgd með nágrönnum okkar, en okkur langaði alltaf til að koma á þennan stað aftur.
Við buðum Rósu og geira að koma með okkur í ferðalagið.
Þrátt fyrir að vera með þrenn GPS tæki í bílnum lentum við út af sporinu í fyrstu tilraun, enda er sumt af þessum vegum mjóir og ekki allir færðir inn á GPS kerfið. Við gerðum gott úr vegvillunni og fengum okkur að borða í Dever do Vouga, áður en við gerðum næstu tilraun til að komast á áfangastað. Við Þórunn fengum saltfiskrétt og Geiri og Rósa fengu sér kjöt, allir voru mjög ánægðir með það sem þeir fengu.
Í annarri tilraun komust við þangað sem við ætluðum okkur. Fyrst fórum við og sáum þar sem áin steypist fram af háu bergi og myndar mjög háan og fallegan foss, síðan héldum við upp á bergbrúnina þar sem áin steypist fram af brúninni.
Rétt hjá þar sem áin á upptök sín er gamalt þorp með gömlum húsum hlöðnum úr grjóti og á einu útihúsinu var þakið gert úr grjótflögum, en ekki notaðar leirflísar eins og tíðkast í dag.
Ef mér tekst að koma inn mynd með þessum pistli, þá verður hún af ánni þar sem hún rennur í gegnum þetta gamla þorp.

Í sniglalandi.

Veður: 13°/24° skýjað, en að mestur þurrt í dag, einhver úrkoma hefur verið í nótt.

Aðalverkefni dagsins var að athuga með leiðarvísi á ensku, sem átti að senda hingað fyrir saumavélina.
Saumavélin var keypt í febrúar og þá var því lofað að fljótlega yrði leiðarvísir á ensku sendur hingað heim.
Við höfum oft talað um að fara og rukka um efndir á þessu loforði og í dag létum við loks verða af því að gera eitthvað í málinu.
Við hittum á elskulega stúlku í búðinni, sem fór til eiganda verslunarinnar, sem er sá sami og lofaði að panta leiðarvísinn. Þau komu svo skælbrosandi með rykfallinn leiðarvísinn, en það hafði bara farist fyrir að koma honum í póst.
Það er eins og þeir innfæddu segja ef eitthvað þessu líkt kemur upp “þetta er nú í Portúgal”
Nú getur Þórunn sem sagt farið að lesa sér til um sína saumavél.
Enn bíðum við eftir að fá leiðarvísi á ensku með bílnum okkar, en við erum enn ekki búin að bíða nema í rúma tvo mánuði, svo það er sjálfsagt ekki nærri komið að því að við fáum hann. Við vorum að spá í að koma við hjá Toyota og reka á eftir því að fá bæklinginn, en nenntum svo ekki að vera að ergja okkur á því, það er eitthvað svo vonlaust að aka þessu liði úr sporunum.
Í dag fengum við boð frá Toyota um að mæta á sérstaka athöfn hjá þeim sem Prius eigendur, þar sem meðal annars á að gróðursetja tré, því Priusinn er jú umhverfisvænn. Við fengum bréfið í hendur í dag þann 7. en áttum að gefa svar um þátttöku þann 4. Enn eitt dæmið um skipulagið á hlutum hér í landi. Það er held ég örugglega ekki hægt að skrifa þetta á póstþjónustuna, því hún er eitt af því fáa sem virkar mjög vel.

Veður

Veður: 11,2°/19,2 skýjað og smáskúrir

Sallarólegur dagur.

Veður: 13,1°/23,9° Skýjað af og til, nokkrir regndropar um hádegi og aftur í kvöld.

Þetta var alveg sallarólegur sunnudagurdagur hjá okkur Þórunni.
Við héldum okkur bara heima við að undanskildum göngutúr hér um þorpið eftir matinn.
Það var á þeim, tíma sem fjölskyldurnar mæta á kaffihúsunum til að fá sér kaffibolla og spjalla við nágrannana eftir sunnudagsmatinn, en þetta er föst hefð hjá mörgum. Það verður að segjast eins og er að fólk hér er mjög vanafast og ekki mikið gefið fyrir að breyta til.
Við höfum ekki farið í eftirlitsferð um þorpið, en svo nefnum við í gamni gönguferðirnar okkar, síðan við komum heim úr ferðalaginu góða. Við þurfum að fylgjast með byggingaframkvæmdum á nokkrum stöðum, það er alltaf gaman að sjá hvernig er staðið að framkvæmdum og hvernig húsin smátt og smátt taka á sig mynd.
Á þessum árstíma er líka vert að fylgjast með ánni sem rennur hér eftir dalbotninum, í dag var hún tær og hjalaði glaðlega við steinana á botninum um leið og hún flýtti sér til sjávar. Það þarf ekki nema duglega rigningu til að hún skipti um ham, verði kolmórauð og ryðjist áfram með látum.
Hún hlakkar til þegar vatnið hennar kemur aftur heim til hennar sem regndropar eftir langt ferðalag á haf út, upp í háloftin á ný og falla svo aftur í ána sína. Þeir hafa örugglega frá mörgu að segja eftir slíkt ferðalag. Þeir gætu alveg eins hafa átt heima í allt annarri á og í öðru landi þegar þeir lögðu upp í þessa ferð.

Framhaldssaga.

Veður: 13,5°/21,7° skýjað og smáskúr í morgunn.

Við buðum Portúgölskum vinum okkar í mat í dag, þetta eru ung hjón ásamt ára syni þeirra.
Þórunn eldaði fiskrétt sem þau kunnu vel að meta. Konan heimtaði að fá að leggja til ábætisrétt, sem bragðaðist líka mjög vel.
Eftir matinn buðum við þeim svo í stuttan bíltúr, svo þau gætu reynt hvernig er að sitja í nýja bílnum.
Þegar við komum heim aftur sýndi Þórunn þeim myndir frá Spánarferðinni í síðasta mánuði, á meðan bakaði ég nokkrar vöfflur, en slíkt kaffibrauð höfðu þau aldrei bragðað áður, en kunnu samt vel að meta.














Saga af símabilun lokaþáttur.
Ég hef látið dagbókina mína fylgjast með þegar síminn hjá okkur varð óvirkur síðastliðið mánudagskvöld og viðskiptunum við símafélagið varðandi viðgerðina, fyrir þá sem ekki hafa fylgst með þessu ætla ég að rifja söguna upp
Bilunin var tilkynnt símafélaginu á þriðjudagsmorgunn, eftir að útséð þótti að þetta myndi lagast af sjálfu sér. Miðvikudagsmorgunn var enn sambandslaust og þá var aftur ítrekað við símafélagið hvort það væri löng bið í að samband kæmist á, en engin ákveðin svör eða tímasetningu að hafa frekar en áður. Síðdegis á miðvikudag komst svo síminn í lag og þar með tókum við gleði okkar á ný.
Við fréttum svo frá nágrönnum okkar að bilunin hefði orsakast vegna þess að símalínunum hingað í þorpið og raunar fleiri þorp hefði verið stolið og það tók þennan tíma að setja nýjar línur. Þar með héldum við að þessu máli væri lokið varðandi símafélagið, en annað átti eftir að koma í ljós.
Á föstudagsmorgunn er hringt frá símafélaginu til að segja okkur að nú loks eigi að senda viðgerðarmann til að líta á símann hjá okkur, Þórunn sagði þeim að þeir væru að hringja í símann sem hefði verið bilaður, svo þeir gætu séð að það væri óþarfi að senda viðgerðarmann í húsið til að skoða símann, þeir höfðu þá ekki hugmynd um að síminn okkar væri kominn í lag fyrir nær tveim dögum. Það er greinilegt að boðkerfi innan fyrirtækisins er ekki í lagi.
Nú vorum við alveg viss um að þessu máli væri endanlega lokið, en nei ekki aldeilis. Í morgunn á laugardegi er dyrabjöllunni hringt og þar er þá mættur viðgerðarmaður til að gera við símann. Þórunn sagði honum söguna af bilun og viðgerð, en maðurinn gaf sig ekki með að fá að kanna símann sjálfur hvort hann væri í fullkomnu lagi.
Það var ekki annað að gera en hleypa honum inn með sitt mælitæki, svo hann gæti sannfærst um að við værum ekki að skrökva því að síminn væri í lagi. Eftir að hafa gert sínar athuganir komst hann að þeirri niðurstöðu að við hefðum verið að segja satt og þar með þakkaði hann fyrir sig og kvaddi.
Þetta er bara lítil en sorgleg saga um hvernig kerfið í Portúgal vinnur, eða það væri réttara að segja að það virkaði bara alls ekki.
Þórunn sagði svo nágrönnunum frá þessum manni sem kom til að líta á símann. Þau bara krossuðu sig og sögðu að hún skyldi nú fara varlega í að hleypa svona mönnum inn fyrir dyr, því þetta gætið alveg eins hafa verið einhver þjófur til að kann aðstæður í húsinu og kæmi svo síðar til að hirða allt verðmætt sem hann sá í morgunn.
Það skortir ekkert á hugmyndaflugið hjá fólki hér varðandi þjófhræðslu. Mér hefur ekki tekist að finna neina skinsamlega skíringu á þessari gífurlegu þjófhræðslu hjá fólki hérna , því ég hef ekki orðið var við eða heyrt sögur af svo mörgum innbrotum, eða þjófnuðum hér í nágrenninu að það réttlæti alla þessa þjófhræðslu.
Það er sífellt verið að ámynna okkur um að fara varlega og gæta vel eigna okkar, helst held ég að nágrannarni vildu að við værum á vakt til skiptis allan sólarhringinn.

Leikfimi/sjónpróf

Veður: 15,5°/23,3° að mestu skýjað.

Fórum í leikfimi í morgunn eins og venjulega á föstudögum.
Þó maður leiði sjaldan hugann að leikfimi og sjónprófi í sömu andrá, þá lenti ég í að vera í leikfimi í morgunn og að taka eins konar sjónpróf jafnframt. Ég sé orðið svo stutt frá mér að ég sé ekki hvernig leikfimikennarinn gerir æfingarnar nema ég sé nærri honum, en það er sjaldan hægt að koma því við í þrjátíu manna hóp. Til að bæta úr þessu þá reynum við Þórunn að vera nálægt hvort öðru í leikfimitímunum og venjulega tekst það. En í morgunn eftir að við vorum búin að gera gönguæfingar og vorum farin að gera æfingarnar á sama stað kom ég hvergi auga á hana Þórunni mína. Við lentum í sitt hvorum enda salarins, svo það voru um það bið tíu metrar á milli okkar, en það var of langt til að mér tækist að sjá hvar hún væri í salnum, næst þegar við hreyfðum okkur til kom hún svo til mín blessunin og eftir það gat ég haft hana mér til fyrirmyndar eins og venjulega. Þetta var mitt sjónpróf í morgunn meðfram leikfiminni. Það vantaði ekki að það var fólk að gera æfingar við hliðina á mér, en það eru bara svo sárafáir sem gera æfingarnar eins og vera ber, svo þeir eru fæstir til eftirbreytni.

Pétur vinur okkar í Aveiro var að fá sér loftkælingu/hitun og vegna þess að við pöntuðum þessi tæki fyrir hann hjá sama manni og við höfum átt viðskipti við, en hann vissi ekki hvar Pétur býr, svo það varð úr að við lóðsuðum hann til Péturs.
Við vorum góða stund hjá Pétri og það var nærri lokið við uppsetninguna á tækinu þegar við fórum. Ég vona að Pétur verði ánægður með þetta tæki.

Bilun!!

Veður: 14,7°/21,7° skýjað.

Þórunn fór út í skóg í morgunn til að verða sér úti um efni í jólaskreytingar. Í skóginum finnur hún köngla, greinar, strá og ýmislegt annað sem hún gerið svo að listaverki.
Mín gönguferð í dag var að rölta á eftir sláttuvélinni um garðinn, svo nú er búið að snyrta alla lóðina að þessu sinni.
Síðdegis brugðum við okkur í búðarferð, þurftum meðal annars að kaupa smávegis til að senda sem afmælisgjöf.
Fleira gerðist ekki markvert í dag, en hér kemur smásaga af Portúgölum í lokin.

Eins og ég var búin að segja frá, þá bilaði síminn hjá okkur og við vorum sambandslaus við umheiminn í nær tvo sólarhringa.
Símafélaginu var fljótlega tilkynnt um bilunina í gegnum farsíma og þegar okkur var farið að lengja eftir því að gert yrði við bilunina var aftur haft samband við símafélagið og þá var því lofað að þetta yrði komið í lag innan 48 stunda. En svona innan sviga, ef það er helgidagur á þessu 48 stunda tímabili er hann ekki talinn með.
Símasamband komst svo á aftur síðdegis í fyrradag okkur til óblandinnar ánægju og þar með leiddum við hugann ekki frekar að þessari bilun.
En viti menn í morgunn var hringt í símanúmerið okkar sem við tilkynntum að væri bilað og það var þá viðgerðarmaður frá símafélaginu að athuga með hvort við værum heima svo hann gæti litið á bilaða símann. Þórunn benti honum á að hann væri að hringja í númerið sem var tilkynnt að væri bilað, svo það lægi í augum uppi að það væri í lagi og þarfnaðist ekki viðgerðar. En þið hafið ekki tilkynnt okkur um að síminn væri kominn í lag var þá svarið. Símafélagið var búið að fá farsímanúmerið okkar til að geta haft samband við okkur, samt er hringt í símann sem var talið að væri bilaður. Ef þetta er ekki bilun á hæsta stigi, þá veit ég ekki hvað bilun er:

Myndina hér fyrir neðan tók ég í rökkri í Albergaria. Ég ætlaði að láta hana fylgja með textanum á allraheilaramessu, en dagbókin mín er svo oft með einhverja óþekkt við mig þegar ég ætla að setja inn myndir með textanum, en í dag þóknaðist henni að taka við myndinni.

Matarboð

Veður: 14,9°28,2° dálítil þokumóða í lofti.

Það var gott að vakna hress í morgunn og veralaus við magakvillann sem var að hrjá mig í gær og ekki dró það úr ánægjunni að vakna vitandi það að tölvan var í sambandi, svo hægt var að setjast við blaðalestur með morgunkaffinu. Það er hreint ótrúlegt hvað maður getur látið það fara í taugarnar á sér ef netið virkar ekki, en þetta sýnir bara hvað þetta er orðinn stór hluti af daglegu lífi að vera eitthvað að flækjast á netinu.
Geiri kom hér í morgunn og bar sig frekar illa, en hann er maður árrisull og í nótt klukkan þrjú þegar hann var að hlusta á fréttir í tölvunni rofnaði sambandið og það kom fyrir ekki þó hann skarkaði í öllum tengingum við tölvuna. Hann átti alla mína samúð, því ég var sbo nýbúinn að ganga í gegnum þetta ferli. Við vorum boðin í mat til þeirra hjóna síðdegis, en ég kem betur að því síðar.
Fyrst þarf ég að segja frá því svo allt sé´í réttri röð að ég bar áburð á grasflötina og sló það sem við nefnum bakóðina, einnig hreinsaði ég arfa frá salatinu og kálinu.
Þegar öllu þessu var lokið tók Þórunn mig í hársnyrtingu, svo nú er ég viss um að ég er mun snyrtilegri um höfuðið en áður.
Við mættum svo í síðdegismat hjá Rósu og Geira, hún var búin að elda mjög góðan mat handa okkur, svo það kom sér vel að vera laus við magakvillann, enda naut ég þess virkilega að borða matinn.
Þórunn hringdi fyrir þau til að tilkinna um bilunina á nettengingunni og var þar tjáð að þau mættu eiga von á viðgerðarmanni næsta mánudag, að vonum fannst þeim það vera löng bið en ekki annað að gera en bíða.
Það er ofarlega í Geira sjálfsbjargarviðleitnin, svo hann fór eitthvað að skoða modemið sem tengir tölvurnar við netið og þegar hann tók rafhlöðuna úr því og setti inn aftur var allt komið í lag, svo hann getur hlustað á sínar fréttir í nótt. Þetta fór semsagt betur en áhorfðist, nú er bara eftir að afboða komu viðgerðarmannanna.

Allraheilagramessa.

Í dag er allraheilagramessa og af því tilefni er meðfylgjandi mynd tekin í kirkjugarðinum í Albergaria í rökkurbyrjun. Fyrir miðju og til hægrihandar eru grafhýsi Öll leiðin eru skreytt með ljósum og blómum, en það er orðið of dimmt þegar myndin er tekin til að blómin sjáist á myndinni.
Það er mikill mannfjöldi í öllum kirkjugörðum hér í landi á þessum degi til að heiðra minningu þeirra sem gengnir eru.
Flestir setja líka ný blóm á leiði ástvina sinna hverja einustu helgi. 

Komin í samband.

Veður: 15,8°/24,4° skýjað að mestu.

Nóttin hjá mér var fremur leiðinleg, því ég var með uppköst, en slíkt hefur ekki hent mig í mjög langan tíma og í dag hef ég verið með hita svo ég hef að mestu sofið í allan dag, en er nú að hressast.
Grassa vinkona okkar kom hér í dag og hún var ekkert að velkjast í vafa um hvers vegna ég væri veikur.
Þetta er bara af því að þú ert ekki nógu passasamur með að vera með húfu þegar þú ert úti í sólskini, ef maður passar ekki vel upp á slíkt, þá veikist ónæmiskerfið og þess vagna ert þú veikur núna. Þá veit maður það.

Síma og tölvusamband komst á síðdegis eftir nær tveggja sólarhringa bilun. Ástæðan fyrir biluninni var að símalínunum var stolið. Það eru allar símalínur hér loftínur, svo það er auðvelt fyrir óprúttna að komast að þeim. Það voru nokkur þorp sem urðu sambandslaus.

Komin í samband

30. október

Veður:13,8°/26,4° að mestu skýjað í dag og lítilsháttar rigning í kvöld.

Þegar ég ætlaði að setja pistilinn minn inn á dagbókina í gærkvöldi tókst mér ekki að opna síðuna mína og eftir nokkrar árangurslausar tilraunir reyndi ég að endurræsa tölvuna, því ég hélt að þetta væru ef til vill einhverjir dyntir í henni, en það breytti engu,.Þá fór að læðast að mér slæmur grunur um að ekki væri allt með felldu með nettenginguna og jú það var ekkert samband út á netið og þegar síminn var athugaður var sama upp á teningnum, ekkert samband.
Þegar hér var komið sögu var klukkan langt gengin í ellefu, svo það var ákveðið að sofa á þessu í nótt og vona að þetta væri komið í lag með morgninum, en það reyndist allt vera sambandslaust í morgunn alveg eins og í gærkvöldi.
Eftir morgunkaffi hringdi Þórunn í símafélagið og tilkynnti bilunina og var sagt að það yrði haft samband fljótlega.Þegar klukkan var langt gengin í þrjú hringdi hún aftur, en það var engin svör að hafa um hvað væri að, og eina loforðið sem var gefið var að þetta yrði komið í lag innan 48 stunda frá því að tilkynnt var um bilunina. Við höfum áður heyrt svona yfirlýsingar, svo við erum ekki allt of bjartsýn á að þetta standist.
Það er líka símasambandslaust hjá tveim nágrönnum okkar sem við vitum um, það geta verið fleiri án þess að við vitum um það. Þeir eru ekkert að æsa sig yfir svona smáræði, enda ekki að leika sér á netinu eins og við.
Daglegt líf fer talsvert úr skorðum hjá manni þegar ekki er hægt að vera á netinu, því það fer talsverður tími á degi hverjum í að lesa blöð á netinu og leita sér að einhverjum upplýsingum.

Rósa og Geiri komu hér í morgunn og borðuðu svo með okkur hádegismat.

Síðdegis fórum við til Aveiro, meðal annars til að reka á eftir að fá handbók á ensku yfir Priusinn. :að eru nú að verða nær tveir mánuðir síðan þessi bók var pöntuð og enn er hún ókomin. Þegar við sögðumst vera mjög ósátt við þessa þjónustu, var okkur bara vinsamlegast bent á að við værum í Portúgal og svona gengu hlutirnir fyrir sig þar. Því miður erum við oft búin að heyra þessa setningu og á meðan fólk tekur það sem sjálfsagðan hlut að svona sé þetta bara í Portúgal og gerir ekkert til að bæta úr því er ekki mikil von um framför.