Tap=hljótt

Veður: 16°/29° Heiðskýrt.

Harpa og fjölskylda kvöddu okkur í morgunn og héldu aftur til Algarve, þar sem þau ætla að dvelja það sem eftir er af sumarleyfinu. Það var mjög ánægjulegt að fá þau í heimsókn, en verst hvað þau stoppuðu stutt.

Síðdegis fórum við í búðir, svona til að kaupa eitt og annað smálegt til heimilisins.

Það bilaði spennubreytir við skannann hjá okkur. Við erum búin að leita talsvert að spennubreyti frá H/P en fundum ekki neinn slíkan svo við keyptum einhvern sem átti að passa fyrir næstum hvað sem er. Þegar til kom passaði ekki tengingin í skannann, svo ég reyndi að færa tenginguna af gamla spennubreytinum á þann nýja, en þetta vill ekki virka hjá mér. Ég eyddi löngum tíma í að bauka við þetta í kvöld en án árangurs.
Ég var að vinna í myndum á meðan Þórunn fylgdist með hvernig Portúgölum gekk í fótboltanum gegn Þjóðverjunum. Það heyrðust engin fagnaðarlæti hér í nágrenninu eftir þennan leik, gott ef hundarnir sem eru sígjammandi eru ekki hljóðari en venjulega eftir tapið. Það verður fróðlegt að vita hvort hanarnir láta heyra í sér í fyrramálið, eða hvort þeir verða daprir og þögulir eins og mann fólkið og hundarnir.

Víðsýni

Veður: 16°/30° heiðskýrt

Meðan Þórunn fór sem leiðsögumaður með gestunum til Caramulo fór ég í góðan hjólatúr niður á sléttlendi, eða óshólma. Ég kann alltaf vel við mig þarna, ef til vill vegna þess að ég er fæddur og uppalinn á sléttlendinu fyrir neðan Selfoss, svo ég kann vel að meta víðsýnið þarna.
Ég tók nokkrar myndir í ferðinni, sem er að finna í albúninu "mynd dagsins"

Gestir

Veður: 13°/27° heiðskýrt.

Grasflötin slegin í morgunn á meðan Þórunn var að þrífa innandyra.

Geiri og Rósa litu inn eftir hádegi ásamt Eyjólfi.

Harpa bróðurdóttir Þórunnar er komin í heimsókn ásamt fjölskyldu sinni. Eiginmanninum Huginn og börnunum Birtu þriggja ára og Mánasjö ára gömlum.
Þau eru í sumarleyfi í þrjár vikur suður á Algarve, en voru svo elskuleg að leggja það á sig að aka hingað norður eftir til að heimsækja okkur.

Að skoða hús.

Veður: 16°/25 léttskýjað

Stærsta afrek mitt í morgunn var að klippa limgirðinguna, en á meða fór Þórunn og skemmti sér á markaðnum í Albergaria, henni finnst alltaf gaman að fara þangað og sjá mannlífið á markaðnum.

Eftir hádegi fórum við svo með Geira og Rósu til að skoða íbúðarhús, sem ert il sölu. Þau eru eitthvað að kynna sér markaðinn hér í grenndinni. Fyrra húsið sem við skoðuðum var lítið einbýlishús, sem er nýbúið að gera upp, svo það er alveg eins og nýtt.
Síðan fórum við og skoðuðum alveg nýtt raðhús, sem var mjög huggulegt í alla staði.

Gönguferð

Veður: 14°/25° léttskýjað.

Unnið í garðinum í ,morgunn og bíllinn þveginn og ryksugaður.
Ég þori ekki annað en halda okkar Opel hreinum eftir að Geiri er líka kominn með Opel, því það sér aldrei rykkorn á hans bílum og ég gæti trúað að hann ræki mig úr Opelklúbbnum ef ég held bílnum ekki hreinum.
Við fórum eftir matinn með þeim Geira og Rósu til að athuga með nýja sjónvarpið sem þau komu með frá Svíþjóð en reyndist svo bilað þegar þau ætluðu að fara að nota það. Það var í ábyrgð sem betur fer en nú eru þau búin að bíða í fimm vikur eftir að fá tækið viðgert og í dag var okkur sagt að við mættum hringja eftir tvo til þrjá daga og fá fréttir. Það hafa verið gefin loforð síðustu tvo miðvikudaga um að það mætti örugglega koma og sækja tækið, en það hefur ekki staðist.

Við Þórunn fórum í góða gönguferð um Vale Maior í góða veðrinu í kvöld. Á heimleiðinni litum við inn hjá Grösu og Artúr. Þau eru núna að vinna í lóðinni við húsið sitt. Lóðin er rúmlega 2000 fermetrar, svo það er handtak að koma henni í lag og síðan að halda henni við.

Myndirnar sem fylgja með þessum pistli tók ég í gönguferðinni. Önnur myndin er að blómum skrýddum rafmagnsstaur, en á hinni sér yfir akurspildur.

Óvænt

Dagurinn í ddag endaði öðruvísi en ég bjóst við, svo nú verð ég að bæta við dagbókina.
Ég ætlaði að fara að skrifa bréf klukkan að verða níu þegar dyrabjöllunni var hringt, en slíkt er sjaldgæft hér á bæ á þessum tíma dags.
Á tröppunum stóð þá Rósa, en við áttum alls ekki von á þeim hingað fyrr en á morgunn. Við fengum sms frá þeim í morgunn og þá voru þau nálægt Touluse í Frakklandi, svo það er ekki lítið sem þau eru búin að aka í dag.
Þau sögðust líka vera dálítið þreytt sem vonlegt er.
Þau skiptu á bílum í Svíþjóð daginn áður en þau lögðu á stað, eru nú á Opel Vegtra 2000 árgerð, en ég átti von á að sjá þau á Bens.
Það er gott að vera búin að fá þau í nágrennið á ný, við erum búin að sakna þeirra þennanmánuð sem þau eru búin að vera fjarverandi.















Að ofanGeiri við Opelinn.
Að neðan: þreyttir ferðalangar

Ekki til eftirbreytni.

Veður: 15248/24 skýjað fram yfir hádegi, léttskýjað síðdegis.

Þetta er búinn að vera rólegur og góður sunnudagur.
Við vorum búin að ákveða að fara út að borða og vorum þá með í huga að reyna nýjan matsölustað, sem Þórunn sá auglýstan í Albergaria. Staðurinn reyndist lokaður þegar við mættum þar og ekki orð að sjá um opnunartíma, það var nú svo, þetta er jú í Portúgal.
Við gáfumst ekki upp við þetta, heldur fundum annan stað í Albergaria sem við höfðum ekki reynt áður. Þetta var lítill og vinalegur, eiginlega heimilislegur staður. Svona Mömmuleg kona sem var þarna í forsvari. Maturinn var ágætur á portúgalska vísu, kæfusoðið nautakjöt, en bragðgott. Það má eiginlega segja að það sé sama inn á hvern af þessum minni veitingastöðum farið er hér í landi, það væri hægt að láta sér detta í hug að það væri sama eldhúsið sem eldaði fyrir þá alla. Hvað um það við fórum út södd og ánægð.
Síðdegis fórum við svo í gönguferð hér um nágrennið og við fallegt íbúðarhús hér rétt hjá sáum við dæmi um hvernig ekki á að umgangast fánann sinn, en þetta er ekkert einsdæmi hér í
landiÞað er svo að sjá að fólk hengi fánann upp og svo er hann látinn vera meðan einhver tutla er eftir af honum.

Fótboltafár

Veður: 15°/25° skýjað til hádegis, léttskýjað síðdegis.

Ég hélt áfram við að flétta laukinn í morgunn, en á enn talsvert eftir enn.
Síðan skipti ég um kerti í jarðtætaranum, en hann fór ´i einhverja fýlu síðast þegar ég var að nota hann. Ég reiknaði með að þurfa að fara með hann á verkstæði og var búinn að ráðgera að fá lánaða kerru til að flytja hann. Svona ráðgerir maður og hefur áhyggjur að óþörfu, því það var eins og við manninn mælt, að þegar ég hafði sett nýja kertið í vélina þaut hún í gang og gekk ljúflega.
Þórunn sat ekki aðgerðarlaus á meðan ég var að stauta við mitt, því hún fór eins og stormsveipur um háaloftið, ábyggilega við litla gleði köngulónna sem voru búnar að spinna sína vefi af miklum hagleik um allt.
Nú er semsagt orðið mjög fínt á loftinu og kóngulærnar örugglega önnum kafnar við að spinna nýjan vef.
Meðal hluta sem Þórunn fann við tiltektina og ekki verður geymdur lengur var nær tvítugur prentari við Maca tölvu, svona hættir manni til að geyma hluti sem aldrei verða notaðir.c
Þessi prentari varð til þess að það rifjaðist upp fyrir mér að tölvan sem prentarinn var keyptur við var með eins gígabæta diski, sem þótti þá mjög gott og næsta tölva sem ég eignaðist var með átta gígabæta diski, en þessi sem ég á núna er með 250 GB diski.


Við áttum leið upp í Albergaria sem er næsti bær við okkar þorp. Öllu jafna er rólegt á götunum í þessu litla bæ og venjulega lítið lífsmark um klukkan sjö á laugardagskvöldi. Nú var hinsvegar annað uppi á teningnum, allar götur fullar af flautandi bílum og fólk hrópandi og veifandi portúgalska fánanum.Við sáum þann kost vænstan að leggja bílnum og fara fótgangandi það sem við þurftum að fara. Það þarf varla að segja frá ástæðunni fyrir þessum fögnuði Portúgalanna, en fyrir þá sem ekki vita voru þeir að vinna sigur á Englendingum á HM.
Það var mjög fróðlegt að sjá stemminguna hjá fólki, mest bar á ungu fólki, en einum gömlum manni mættum við sem ekki vildi láta sitt eftir liggja. Þar sem hann hökti áfram eftir gangstéttinni reyndi hann að hrópa siguróp brostinni röddu.
Það eru fleiri myndir frá Albergaria á myndasíðunni minni.
Smellið á myndir til hæri á síðunni.

Laukur / skrifræði

Veður: 17°/28° léttskýjað.

Morgninum eyddi ég í að flétta laukinn, en það er talið að hann geymist best þannig. Það eru fléttaðir saman nokkrir laukar, þannig að úr verði lengja sem síðan er hengd upp. Ég verð líklega bara að setja mynd með þessu til að þið skiljið betur hvað ég er að tala um.
Það er geymsluloft hér yfir húsinu og þar hengjum við laukinn upp.

Síðdegis fórum við til að borga skattinn af bílnum. Það eru ekki sendir reikningar eða gíróseðlar heim, heldur verður að fara á viðkomandi skrifstofu til að greiða skattinn.
Fyrirkomulagið hefur verið þannig að þú fórst í biðröð til að fá keypt eyðublað til að fylla út. Þegar búið var að fylla blaðið út varð að fara öðru sinni í biðröð til að fá að greiða gjaldið og fá lítinn miða sem settur er í þar til gerðan vasa á framrúðunni, svo lögreglan geti séð hvort skatturinn hafi verið greiddur af viðkomandi bifreið.
Nú er okkar fólk hinsvegar orðið svo tæknivætt að það er nóg að gefa gjaldkeranum upp númerið á bílnum og þá sér tölvan um að prenta út kvittunina, svo það þarf ekki að fara nema einu sinni í biðröðina.
Skrefið var hinsvegar ekki stigið til fulls, því nú verður að bíða í þrjár vikur eftir því að miðinn sem á að fara í framrúðuna komi í pósti, þangað til á að hafa kvittunina í bílnum.
Svona gengur þeim illa að koma sér út úr skrifræðinu.
Ég tók mynd af Þórunni þar sem hún var að bíða eftir afgreiðslu.
Gjaldkerinn sagði að myndatökur væru bannaðar þarna inni, en þá var ég búinn að smella af, en það vissi hann ekki sá góði maður.

Loforð sem stóðst.

Veður: 15°/25° léttskýjað

Við fórum í leikfimi í morgunn og höfðum gagn og gaman af. Í lok leikfimitímans var rætt um hvernig haga skyldi picnic ferð sem fara á næsta föstudag í stað leikfiminnar. Þær töluðu nær allar í einu blessaðar konurnar á meðan verið var að ræða tilhögunina á þessari ferð. Þó allir töluðu í einu og enginn virtist hlusta, þá fékkst samt niðurstaða í málið. Það á sem sagt að fara gangandi í garð sem er í næsta þorpi og þar á að grilla sardínur, en svo eiga þátttakendur að koma með drykki og eitthvað gómsætt, enda veitir ekki af að bæta sér eitthvað í munni eftir að borða sardínur. Fólki hér finnst þær yfirleitt mjög góðar en ég hef ekki lært að meta þær og eins er með leikfimikennarann, hún segir að sér finnist þær ekki góðar.

Þegar heim kom fór ég að vinna í garðinum og nú greip ég til stórtækra aðgerða gegn arfanum, ég semsagt úðaði gróðureyði meðfram öllum limgirðingum, blómabeðum og í þau beð sem blómin þola gróðureyðinn, en það verður að gæta þess vel að það fari ekki úði á sjálfar plönturnar. Þetta heitir vistvænn gróðureyðir sem ég nota, hvað svo sem það merkir veit ég ekki.
Síðdegis sóttum við svo sláttuvélina, en við fórum með hana í viðgerð í gær og var þá sagt að við mættum sækja hana í dag. Auðvitað trúðum við slíku loforði mátulega, en viti menn, hún var tilbúin þegar við komum og nú malar hún eins og köttur, einhver munur eða höktið sem var orðið á henni upp á síðkastið.
Með þessum pistli fylgir mynd sem tekin var af rós hér í garðinum í dag

Gleymska

Veður: 15°/23° skýjað til hádegis, en léttskýjað síðdegis.

Þetta er orðinn langur dagur, því við fórum á fætur klukkan 4,40 til að fylgja gestunum sem hafa verið hér niður við strönd síðustu tvær vikur út á flugvöll. Það gekk allt saman vel og við skildum við þau við innritunarborðið.
Við skriðum svo í rúmið þegar við komum heim og náðum að sofa aðeins meira.
Fyrir hádegi fórum við svo með sláttuvélina í viðgerð, því gær þegar ég var að slá grasflötina hætti hún að ganga. Það var búin að vera einhver slæmska í henni upp á síðkastið, sem svo ágerðist í gær þar til hún neitaði algjörlega að snúast lengur. Okkur var sagt að við mættum athuga með gripinn á morgunn. Það gekk ekki allt of vel á portúgölsku að útskíra hvað amaði að gripnum, en ég vona að þeir hafi skilið mig.

Eftir hádegi fórum við svo niður í Aveiro meðal annars til að kaupa afmælisgjöf handa yngsta barnabarninu, en það átti afmæli fyrir nokkrum dögum. Afa þykir leitt að vera orðin svona gleymin að muna ekki eftir afmælisdögum. Annars verð ég víst að upplýsa að það er hún Þórunn sem hefur veg og vanda af því að muna slíkt, en ég nota mér að láta tölvuna mynna mig á slíka atburði, en í þessu tilfelli gleymdi ég bara að skrá viðkomandi inn í kerfið og því fór nú sem fór.

Ég sagði frá því þegar verið var að slá hafrana á skikanum við hliðina á okkar lóð og lofaði þá að fylgjast með framvindu mála varðandi vinnuna við kornið. Í dag mættu svo hjónin til að setja kornið upp í galta, til að láta það þorna betur áður en það yrði þreskt.
Ég læt fylgja með mynd af þeim við þetta verk
Ég bað auðvitað leyfis að fá að taka mynd af þeim og það var alveg velkomið.

Afmæli

Veður: 15°/25° heiðskýrt.

Það er undarlegt fyrirbæri þessi tími, stundum finnst manni hann ekki dragnast áfram, það á sérstaklega við þegar verið er að bíð eftir að eitthvað gerist sem manni finnst skipta miklu máli.
En svo aftur á móti þegar litið er um öxl á árin sem eru liðin frá einhverjum atburði er allt annað upp á teningnum, þá finnst manni að atburður sem átti sér stað fyrir mörgum árum hafi gerst í gær, eða allavega finnst manni stutt síðan atburðurinn átti sér stað.
Ég er að velta vöngum yfir þessu með tímann, því hún dóttir mín á fimmtugsafmæli í dag og það finnst mér eiginlega ekki ganga upp á nokkurn handa máta. Fyrir það fyrsta er hún enn stelpan mín og í öðru lagi, þá er ég bara hreint ekkert gamall, eða hvað, getur verið að ég sé aðeins farinn að reskjast, ef svo er þá er það eitthvað sem ég veit ekki um eða við ekki vita.
Allavega man ég mjög vel eftir þeim degi þegar litla krílið hún dóttir mín kom í heiminn að mér finnst fyrir ekki svo löngu.
Þá bjuggum við hjónaleysin í einu herbergi á selfossi með aðgangi að eldhúsi, þætti víst nokkuð þröngt í dag. Það var meiningin að fæðingin ætti sér stað í Reykjavík, en sú litla tók fram fyrir hendurnar á foreldrunum og kom sér ´´i heiminn rúmri viku fyrr en ráðgert var.
Konan fór að fá hríðir klukkan sex um morgunn og þær svo sterkar að það var fyrirséð að það ynnist ekki tími til að komast til Reykjavíkur.
Það bjó ljósmóðir í næsta húsi við okkur, svo ég fór og vakti hana og hún brá skjótt við og kom yfir til okkar. Síðan fór ég og vakti líka móðir mína svo hún gæti verið okkur til halds og trausts. Það næst var kallaður til læknir svona til öryggis, þó allt gengi eðlilega fyrir sig.
Litla stúlkan var svo komin í heiminn um hálf ellefu minnir mig.
Á þeim árum þótti ekki við hæfi að feður væru viðstaddir fæðingar,, svo ég mátti gjöra svo vel og híma í eldhúsinu meðan á fæðingunni stóð.
Það er ótrúlegt að það skuli vera liðin fimmtíu ár frá þessum atburði, en mest er um vert að enn er þessi stúlka yndisleg og hefur verið frá fyrsta degi.
Þar sem við vorum fjarri góðu gamni og gátum ekki samfagnað með dóttur minni í dag héldum við smáveislu fyrir okkur með því að fara út að borða á góðum veitingastað.
Þar sem dóttir mín er mikil útivistarkona þykir mér við hæfi að láta fylgja þessum skrifum mynd sem tekin var af henni á Hornströndum

Kornskurður

Veður: 15°/22° Skýjað.

Eins og svo oft áður eyddi ég talsverðum tíma fyrir framan tölvuna í dag.
Um miðjan daginn sleit ég mig samt frá tölvunni og hjólaði 35 Km, sem var mjög hressandi. Ég hjólaði þessa sömu leið fyrir um það bil tveim vikum og það sem kom mér á óvart núna var að sjá hvað maísinn hafði vaxið ótrúlega mikið á þessum tveim vikum.

Í kvöld var verið að slá korn á spildu sem liggur að okkar lóð.
Ekki var nú verið með stórvirk tæki við þetta, enda ekki hægt að koma þeim við á svona litlu landi. Það var notuð handstýrð sláttuvél og það þurfti tvo menn til að vinna þetta verk, annar stjórnaði vélinni, en hinn varð að fjarlægja hafrakornið af vélinni.
Síðar á svo að koma með annað tæki til að þreskja kornið, ég vonast til að ná mynd af þeirri athöfn svo þetta geti orðið framhaldssaga hjá mér.

Gamli og nýi tíminn.

Veður: 15°/21° skýjað.

Dagurinn í dag var að mestu tekin í að fara í ferðalag með gestina frá Vopnafirði sem gista niður við strönd í ferðalag. Við eigum okkur nokkurskonar Gullfosshring fyrir okkar gesti. Á þeim hring er engan foss að sjá og þaðan af síður gjósandi hver. Þarna er engu að síður mjög fallegt útsýni víða á leiðinni meðal annars yfir gróðursæla dali með þorp upp um allar hlíðar ekki síður en í dalbotnunum. Toppurinn er svo að ná toppnum en þarna er næst hæsti tindur Portúgals 1076 m hár. Það þarf samt ekki að leggja á sig nema sem svarar 100 m göngu til að komast á toppinn, því góður vegur er nær alla leið. Það lögðu samt ekki allir í hópnum í að ganga þessa fáu metra sem ávantaði til að komast alla leið.
Þarna utan í fjallinu eru ævagömul hús sem hlaðin eru úr grjóti og það er nánast eins og að fara nokkrar aldir aftur í tímann að koma þarna. En greinilega er nútíminn ekki langt undan, því yfir fornlegasta þorpinu gnæfa nú tröllauknar vindmyllur, sem eru sjálfsagt tákn um breytingar.
Þarna mætti ég á götu fullorðinni konu í svartri skikkju, en slíkar flíkur hafa verið notaðar þarna í aldaraðir. þessar skikkjur eru með hettu og eru mikið notaðar af þeim sem sitja yfir búsmalanum úti í haga, það veitir ekki af að eiga skjólgóðar flíkur þarna uppi yfir vetrarmánuðina.
Ég mætti líka öðrum fallegum tvífætlingi á göngu minni þarna og hans forfeður eru örugglega búnir að eiga búsetu þarna frá fyrstu tíð, en þessi tvífætlingur var gullfalleg og skrautleg hæna í skemmtigöngu.
Eftir príl á fjallstoppa og um þröngar götur þorpanna var komin tími á að fá sér einhverja hressingu svo það var farið inná stórt kaffihús sem er þarna í stærsta þorpinu.
Það leyndi sér ekki þegar kom inná kaffihúsið að við erum í landi fótboltans og að nú stendur yfir fótboltamót í Þýskalandi og við vorum einmitt á útsendingartíma eins leiksins, því allir gestirnir sátu þannig að þeir gætu fylgst með útsendingunni í sjónvarpi staðarins. Það hafa ekki nærri allir aðgang að þessum útsendingum á heimilum sínum og þá er brugðið á það ráð að fara á kaffihús, en þau eru flest með sjónvörp og sjá sér hag í að sýna frá þessum leikjum til að auka aðsóknina.

Stéttarbróðir

Veður: 16°/21° skýjað.

Ég vil byrja á að benda á að ég er komin með myndageymslu á netinu og með því að smella á myndir á heimasíðunni á að vera hægt að skoða myndirnar mínar. Það eru bara örfáar myndir komnar inn, en ég vonast til að bæta inn myndum með tímanum.
Ein myndin sem er þarna og með þessum skrifum tók ég í dag þegar við vorum að ferðast. Það er búið að setja upp styttu af svona líka gerðalegum járnsmið á einu hringtorgi sem við fórum um.
Þetta fékk mig til að hugsa nokkuð mörg ár aftur í tímann þegar ég vann við eldsmíði, en ég veit ekki betur en ég sé síðasti neminn í þeirri iðngrein á Íslandi.
Það er gaman að hafa átt þess kost að kynnast þessari atvinnugrein sem nú heyrir til liðinni tíð.
Frá þessari iðn er komið máltækið”hamra skaltu járnið heitt að hika er sama og tapa”
Það var mikil ögun og áskorun í því fólgin að hita járn og móta það á meðan það var heitt, því þar skipti hver sekúnda miklu máli, ef maður hikaði gat það kostað að það þurfti fleiri hitanir en nauðsynlegt gat talist.
Mistök máttu helst ekki eiga sér stað, því það gat reynst erfitt að lagfæra hluti ef eitthvað var gert rangt í byrjun.
Það reyndi líka á þolið þegar verið var að hamra stór járnstykki með þungri sleggju. Þegar verið var að slá til mjög stór stykki voru tveir með sleggjur og sá sem stjórnaði smíðinni var með hamar og sló með honum á járnstykkið þar sem sleggjan átti að koma með sitt þunga högg og stjórnaði líka með því taktinum, það var mjög mikilvægt að halda góðum takti.
Lotunni lauk þegar járnið var farið að kólna svo mikið að það þurfti að hita það á ný og þá var það oft gert sér til gamans að biðja þá sem voru búnir að þrælast með sleggjurnar um að flauta lagstúf, en venjulegast voru menn of móðir til að geta blístrað.
Það var notalegt á köldum vetrardögum að standa við aflinn, en aftur á móti gátu svitadroparnir orðið að lækjum á heitum sumardögum.

Á förnum vegi

Veður: 15°/22° þoka til hádegis en léttskýjað síðdegis.

Vorum á flandri í dag og niður við strönd sá ég þessa konu og stóðst ekki að stelast til að taka mynd af henni, þar sem hún var að spjalla við vinkonu sína.

Veður: 15°/27° þoka í lofti fyrst í morgunn, en entist ekki nema rétt á meðan ég var að opna augun almennilega, en þegar ég var búinn að ná því að opna augun almennilega með aðstoð kaffibolla stóð það á endum að það var orðið heiðskírt og er þannig enn þegar þessi pistill er skrifaður.

Það er gallinn við að skrifa svona dagbók að það neyðir mann til að horfast í augu við það hversu litlu er komið í verk á hverjum degi. Áður en ég byrjaði þessi skrif stóð ég í þeirri góðu trú að ég væri að afreka býsna miklu á hverjum degi, en þegar ég lýt á þetta svona svart á hvítu er myndin allt önnur.

Stærsta verkefni dagsins var að háþrýsti þvo veröndina, svo nú er hún alveg glansandi fín. Fyrir þá sem ekki vita verð ég að upplýsa að það er brotamarmari á veröndinni í stað flísa.

Síðdegis fórum við í smá útréttingar bæði að þörfu og minna þörfu.

Myndirnar sem fylgja með þessum pistli tók ég hér úti í garði í kvöld. Hortensíurnar eru þvílíkt stórar og fallegar núna.

Svanur í vígahug

Ekki á vísan að róa.

Veður: 13°/26° þoka til klukkan tíu, en eftir það sólskin.

Það er eins gott að láta sér ekki detta í hug að skrifa dagbókina sína fyrirfram, eftir því sem búið er að ákveða að gera næsta dag.
Þetta fékk ég að reyna í dag. Það var búið að gera pottþétta áætlun með dagskrá dagsins í samráði við gestina. Það átti að byrja daginn á að fara á markaðinn í Albergaria og
Í framhaldi af því átti að fara í ferðalag til Caramulo og skoða þar bílasafn og gömul hús ásamt fleiru.
Við vorum vinsamlegast beðin að vera tilbúin ekki seinna en klukkan níu, sem við lofuðum að reyna og tókst. Klukkan var að verða tíu án þess að nokkuð heyrðist frá okkar góðu gestum, en þá hringdi síminn og okkur var sagt að það væri búið að breyta dagskránni. Það var enn á dagskrá að fara á markaðinn, en hætt við frekari ferðalög, því herrarnir í hópnum vildu ekki missa af fótboltaleik í sjónvarpinu.
Þau sögðust vera að leggja af stað þegar þau hringdu og yrðu komin eftir hálftíma, sem hefði staðist með ágætum ef þau hefðu ekki villst af réttri leið og það svo rækilega að þau voru nær klukkutíma lengur en eðlilegt mátti teljast og væru sennilega enn að villast ef þau hefðu ekki hringt og fengið gefið upp hvar þau væru stödd eftir lýsingu sem þau gáfu af umhverfinu, en þá voru þau skammt hér frá Austurkoti.
Að lokum tókst fólkinu að komast á markaðinn og hafði mikla ánægju af og keypti einhvern slatta.
Að markaðsferðinni lokinni kom Þórunn við á grillstað og keypti grillaða kjúklinga og franskar og ég bjó til salat og með þennan kost var slegið upp veislu í góða veðrinu hér á veröndinni.

Þar sem í dag er sumardagurinn fyrsti hér í landi ákváðum við að fara með gestinn sem er hjá okkur í stutt ferðalag hér um nágrennið. Fyrst höfðum við viðkomu í bæ sen heitir Sever Do Vouga. Þar skoðuðum við okkur um og fengum okkur kaffisopa. Þaðan og í næsta bæ sem heitir Vale de Cambra er mjög falleg leið og sérstaklega er útsýnið yfir dalinn mjög fallegt. Í bænum er ein gömul járnvöruverslun sem er gaman að koma í því hún er látin halda sínu upprunalega sniði.
Þarna í bænum er falleg tjörn og í henni var fallegt álftapar og steggurinn var mjög vígalegur ef við nálguðumst þau og ýfði þá vængina svo hann sýndist stærri og meiri.

Garður í Sever do Vouga