Palli einn í heiminum

Veður: 12,2°/36,8° heiðskýrt.

Í nótt kom ekki þessi heiti vindur innan af háslettunni, svo það var bara logn og svalt þegar við komum á fætur í morgunn. Enda drifum við okkur út að hjóla strax eftir morgunmat, við höfum látið það vera að hjóla í þessum heita vindi sem hefur ráðið ríkjum hér í meira en viku.
Eftir hjólreiðarnar unnum við í garðinum, Þórunn við blómin, en ég fór í að “ryksuga” grasflötina. Það var komið svo mikið af laufi og öðru lauslegu dóti sem ég náði í burtu með sláttuvélinni.

Eftir matinn gerðist Þórunn kennari. Hún tók að sér að kenna níu ára sonardóttur nágranna okkar að mála á gler. Í dag var hún bara að kenna undirstöðuatriðin og láta hana æfa sig að teikna munstur á bréf.
Litla systir nemandans fékk líka blað til að teikna á, svona eitthvað eftir eigin höfði.















Þegar kennslunni var lokið brugðum við okkur í stórmarkað, svona til að kaupa eitt og annað smálegt.
Það var margt fólk í versluninni, eins og ævinlega á laugardögum.
Á einskonar markaðstorgi í versluninni var mjög mikið af smávörum sem verðlagðar voru á eina evru hvert stykki. Þegar við vorum búin að líta aðeins á þetta, það er að segja Þórunn lítur á hlutina og segir mér svo hvað er markverðast að sjá, svo hún er eiginlega mín augu að hluta.
Þegar við vorum búin að kanna þetta aðeins sagðist Þórunn þurfa að líta aðeins á snyrtivörur, svona að fenginni reynslu vissi ég að þetta gæti tekið drykklanga stund að líta aðeins á snyrtivörur, svo ég sagðist ætla að ná í brauð á meðan. Mér tókst að finna brauðið, enda kunnugur í þessari verslun og það merkilega er að brauðið er búið að vera á sama stað í þessari stórverslun í mörg ár, á meðan að búið er að færa nær alla aðra vöruflokka fram og aftur um verslunina, svo maður fær það oft á tilfinninguna að það sé tilgangurinn með að færa til vörurnar að gera mann þátttakanda í einhverjum leik sem gæti heitið gettu nú hvar varan sem þú keyptir í síðustu viku, er nú niður komin.
Já ég fór sem sagt að kaupa brauð en þar sem ég vissi hvar það væri að finna og ferðin þangað tæki ekki langa stund ákvað ég að nota mér aðferð kvenna þegar þær koma í svona stórverslun og þræddi meðfram óteljandi hillum með aðskiljanlegum varningi sem ég hafði ekkert með að gera. Nú eftir langa gönguferð sem hver trimmari hefði verið stoltur af fór ég að gá að minni konu í snyrtivörudeildinni, en þrátt fyrir þrjár hringferðir þar inni og að ég væri búin að skoða margar konur sem þar voru mjög vel, fann ég enga sem líktist Þórunni.
Nú var Palli virkilega einn í heiminum, þrátt fyrir allan þann mannfjölda sem var í versluninni. Hvað gat ég nú takið til bragðs, ekki dugði að fara að æða um alla búð, því ég þekki Þórunni ekki í meiri fjarlægð en fimm metra.
Ég ákvað að stilla mér upp á áberandi stað nærri snyrtivörudeildinni við teppastand sem þar var í þeirri veiku von að hún leitaði mig uppi.
Ég var með brauðið í handkörfu og þegar ég var búin að halda það lengi á körfunni að hún var orðin blýþung lagði ég hana frá mér á gólfið. Til að stytta mér stundir var ég að virða þá fyrir mér sem gengu fram hjá og það er hreint ótrúlegt hvað fólk er misjafnt í útliti og framkomu. Þegar ég var búin að virða fyrir mér að ég held allar þær mann gerðir sem fyrirfinnast á þessu svæði birtist mín kona loks með gólfþvottalög í höndunum. Mikið létti mér að sjá mína konu, það er nú alltaf gott að sjá hana blessaða, en óvenjugott í þetta sinn. Ekki eru þetta snyrtivörurnar sem þig vantaði sagði ég, nei það er rétt til getið hjá þér sagði þá mín kona, ég ruglaðist aðeins á því hvar snyrtivörurnar eru, ég á eftir að fara þangað. Hún var sem sé búin að vera að skoða eitt og annað smálegt á leiðinni í snyrtivörudeildina. Sem sé að kvenna hætti fór hún eins langa leið og mögulegt var að fara að settu marki í versluninni.
Hvað um það við fengum það sem við ætluðum að kaupa og eitthvað fleira eins og gengur. Á eftir settumst við svo niður og fengum okkur kaffibolla. Þetta varð sem sagt hin besta verslunarferð, þrátt fyrir svolítinn einmanaleika um tíma.

Skógareldar

Veður 14,8°/43,9° heiðskýrt.

Jafnframt þessu mikla hita sem er þessa dagana hefur verið talsverður vindur, einkanlega um nætur, sem veldur því að allt er skrælþurtt og skógarnir góður eldsmatur, enda er mjög mikið um skógarelda hér í landi í sumar eins og undanfarin sumur.
Ég lagði það á mig að horfa á fréttir í sjónvarpinu í kvöld til að fá upplýsingar um hver staðan væri varðandi skógareldana hér í landi. Ég varð að bíða fréttatímann á enda til að fá fréttir af skógareldunum. Það hafði forgang að segja frá hryllingnum í Lybanon og meintum hryðjuverkum í flugvélum. Einnig var kennslustund um hvernig ætti að fara að því að búa til vökvasprengjur og koma þeim fyrir í flugvélum, að öllu þessu loknu var hægt að mynnast aðeins á skógareldana og hvernig gengur í baráttunni við þá.
Einn slökkviliðsmaður lét lífið í nótt í baráttunni við eldinn.
Nú síðdegis loguðu eldar á átján stöðum vítt og breytt um landið. Í gær var talið að það væru eldar á ellefu stöðum, svo þetta er síður en svo að lagast. Þó það takist að ráða niðurlögum elds á einum stað er bara kominn upp eldur einhvers staðar annars staðar. Það sorglega við þetta er að talsvert af þessum eldum er kveiktur vísvitandi, eða þá orsakast að gáleysi. Það er nú þegar búið að handtaka marga sem staðnir hafa verið að íkveikjum og þannig er það á hverju ári.
Það er ekki hægt að líkja skógareldum við neitt annað en náttúruhamfarir því eldurinn eirir engu sem á vegi hans verður.
Mikið af starfi slökkviliðsins fer í að koma í veg fyrir að hús og önnur mann virki verði eldinum að bráð og sem betur fer tekst það oftast nær þó aðstæður séu erfiðar. Eins og dæmin sanna leggja menn sig í mikla lífshættu við slökkvistörfin.
Með þessum pistli set ég eina mynd frá skógareldunum síðasta sumar, en þessi mynd var tekin hér heima við hús og sýnir eldana hinu megin í dalnum okkar. Sem betur fer var þorpið okkar samt ekki í neinni hættu.
Nú er eldurinn sem er næst okkur í um tuttugu kílómetra fjarlægð héðan, en það er nógu nærri til þess að loftið er reykmettað annað slagið og um tíma í gær var lítils háttar öskufall frá eldinum.
Í þessu skógareldum sem hér brenna er það fyrst og fremst botngróðurinn sem eldurinn er í, en trén sviðna bara en brenna ekki. Ef það væri sinnt um það sem skyldi að halda skógarbotninum hreinum væri mun auðveldara að fást við slökkvistarfið og minni hætta á skógareldum.

Göngugarpur

Hér sést Þórunn á göngu með sína sérhönnuðu göngustafi.

 

Sérhannaðir göngustafir.

Veður: 14,4°/41,8° heiðskýrt.

Klukkan átta þrjátíu í morgunn vorum við Þórunn komin af stað í gönguferð, en þá var enn hæfilega heitt 25°.
Við völdum að þessu sinni að ganga eftir malarvegi sem liggur um skóginn hérna í dalnum. Það tekur okkur um fjörutíu mínútur að ganga þennan hring.
Alltaf er maður með hugann við að brenna sem mestu af aukaforða sem maður er búin að koma sér upp, en hefur engin not fyrir. Til að brenna meiru á göngunni sveiflaði Þórunn líka handleggjunum og það leiddi huga hennar að því sem kallað er stafaganga. Við höfum heyrt um að til að ná góðum árangri í slíkri göngu þurfi að nota sérhannaða stafi. Þórunn hannaði sína stafi sjálf, fann bara sprek við göngustíginn og braut af því svo það væri hæfilega langt fyrir hana. Þessu sveiflaði hún svo af mikilli list, eins og þrælvanur skíðagöngumaður og þar með hlýtur hún að hafa aukið brennsluna umtalsvert í þessari gönguferð frá því sem hefði orðið án stafanna.

Fyrir hádegi fórum við með Geira og Rósu í gleraugnabúð í Aveiro, en þar hafði Geiri keypt sér sólgleraugu fyrir nokkru, en þau reyndust gölluð, svo nú var farið til að fá það lagfært. Það þarf að panta ný gler og þau verða látin vita þegar glerin eru komin. Rósu datt í hug að láta mæla sjónina hjá sér þarna og fá viðeigandi gleraugu. Manneskjan sem mælir sjónina var ekki við þá stundina en okkur sagt að hún yrði við eftir svo sem tuttugu mínútur. Við ákváðum að nota tímann á meðan við biðum til að fá okkur að borða, sem við gerðum og þegar við vorum öll orðin vel södd var farið aftur í gleraugnabúðina, því nú átti manneskjan að vera til staðar eftir því sem okkur varsagt. Nei ekki aldeilis nú fengum við þær fréttir að hún yrði við eftir þrjá tíma, þar með kvöddum við þessa “góðu” þjónustu.

Heitt og langt sumar.

Veður: 16,9°/40,3 heiðskýrt.

Ég man eftir því þegar ég var að lesa bækur, þar sem verið var að lýsa því hvernig langt og heitt sumar gæti leikið bæði menn og skepnur grátt.
Þá bjó ég á Íslandi og þar er erfitt að gera sér í hugarlund að sólin geti orðið svona heit og miskunnarlaus, því á Íslandi eru sólarstundirnar svo stopular og fremur sjaldgæft að sólin skíni frá morgni til kvölds í heilan dag, hvað þá marga daga í röð.
Eftir að hafa búið hér í Portúgal á ég auðveldara með að gera mér í hugarlund hvað sólin getur orðið heit og miskunnarlaus, ef ekki er hægt að skýla sér fyrir henni.
Þetta er svo sem ekkert vandamál fyrir forréttindamann eins og mig sem ekki þarf að vera að vinna úti í þessum hita, en getur þess í stað setið inni í loftkældu húsi, eða brugðið sér niður á strönd og notið svalans frá sjónum, Það gegnir öðru máli með þá sem verða að vinna úti við þessar aðstæður allan daginn, það hlýtur að vera erfitt.
Flest allir sem fá sumarfrí hér taka það í ágústmánuði, þegar heitast er í veðri. Þeir sem búa nálægt hafinu reyna að komast niður á strönd í svalara loft eins oft og hægt er, en það er bara lítill hluti íbúa landsins sem hefur tækifæri til slíks. Það eru samt nægilega margir til þess að það er erfitt að fá bílastæði í strandbæjunum í ágústmánuði
einkanlega um helgar.
Einn fylgifiskur þessa mikla hita og þurrks eru skógareldarnir, en þeir eru mjög erfiðir viðureignar við þessar aðstæður.
Það eru skógareldar á mörgum stöðum hér í landinu núna og gengur erfiðlega að ráða niðurlögum þeirra, ekki síst vegna þess að það hefur verið talsverður vindur með þessum mikla hita einkanlega um nætur.
Eftir svona langt og heitt sumar er erfitt að lýsa þeirri góðu tilfinningu sem fer um mann við að heyra fyrstu regndropa haustsins falla til jarðar.

Ferðalag með gestum

Veður: 15,8°/41° heiðskýrt.
Vorum á ferðalagi í dag með gestunum okkar.

Góðir gestir

Veður: 15,7°/41,5 heiðskýrt.

Patricia og Rui komu úr sínu vikulanga fríi í dag og tóku kanrífuglinn sinn sem við höfum verið að gæta fyrir þau. Þau voru mjö´ánægð með fríið sitt.
Síðdegis fengumvið svo góða gesti frá Íslandi. Þau heita Ásgerður og Sigurður, en hann er víst þekktari undir nafninu Diddi fiðla.
Hann var með tónleika á norður Spáni og þau voru svo elskuleg að líta til okkar í leiðinni. Þetta er raunar ekki alveg í leiðinni, því það eru nær 300 km. akstur hingað þaðan sem þau voru, en þau létu sig ekki muna um það.
Eftir kvöldmatinn fórum við með þau í gönguferð um þorpið.
Þessi mynd er af þeim hjónum Ásgerði og Sigurði.

Heitara g heitara.

Veður: 14,9°/43,1° heiðskýrt.
Það verður heitara og heitara í veðri núna með hverjum nýjum degi, það er vonandi að toppnum sé náð þetta er orðið alveg nóg, en það er spáð sama hita næstu daga.
Það var dálítill reykjareimur í lofti í kvöld þegar við fórum í okkar kvöldgöngu, sem bendir til að það séu skógareldar ekki mjög langt í burtu frá okkur.
Þessum mikla hita hefur líka fylgt talsverður vindur einkum um nætur, en vindurinn gerir slökkvistarfið í skógunum mjög erfitt.

Innivera.

Veður: 15,4°/42,5° heiðskýrt.

Eins og sjá má á tölunum hér fyrir ofan var alveg þokkalega hlýtt hér í dag, svo þetta var bara góður inni dagur.
Við skemmtum okkur við að þvo þvott og þrífa húsið.
Í kvöld var svo mjög góður tólistarþáttur í þýska sjónvarpinu. Þættinum var stjórnað af fiðlusnillingnum André. Þessi þáttur var tekinn upp í Vín og að sjálfsögðu var leikið mikið af vínartónlist. Vínarballettinn sýndi líka listir sínar.
Eftir sjónvarpsglápið fórum við í gönguferð, en þá var hitinn kominn niður í 23° sem er mjög notalegur hiti.

Tröllasögur

Veður: 15,2°/39,9° heiðskírt. Í nótt og fram eftir degi var nokkuð sterkur vindur á okkar mælikvarða af landi.

Við vorum búin að ákveða í gær að fara í hjólatúr í morgunn, en aflýstum því vegna veðurs. Bæði var að það var talsverð gola og svo var líka heldur heitt strax í morgunn, svo þetta góða áform bíður betra veðurs.
Til að hreifa okkur eitthvað og komast af bæ fórum við niður til Aveiro og fengum okkur að borða. Á eftir matinn fórum við svo í búðarrölt og vorum að skoða eitt og annað hátt í þrjá tíma, en keyptum ekkert.

Grassa og Johana komu í heimsókn síðdegis. Það barst meðal annars í tal að okkur finnst börn hér í landi eiginlega vera of vernduð og að þau fái ekki að leika sér úti, eða yfir höfuð að aðhafast neitt upp á eigin spýtur. Grassa hafði þá skíringu helst haldbæra að það væru orðnar svo margar hættur alls staðar, jafnvel að börnunum gæti verið rænt. Hún náði ekki að sannfæra okkur um að þessi hætta væri það mikil að það væri réttlætanlegt að loka börnin inni. Það er ein stúlka átta ára gömul hér í nágrenninu og hún fær að fara frjáls hér um nágrennið eins og eðlilegt má telja og enn hefur hún ekki verið numin á brott.
Grassa er mikið fyrir að fá fólk til að samþykkja sínar skoðanir og svona til að hnykkja á hversu miklar hættur lægju í leyni alls staðar sagði hún okkur þessa mergjuðu sögu sem fer hér á eftir og hún trúir að sé dagsönn.
Síðdegis fyrir svo sem tveim árum var kona ein á gangi í úthverfi borga hér skammt frá þegar það stöðvar bíll við hlið hennar og svo er það næsta sem hún man að hún vaknar í baðkari fullu af vatni kældu með ísmolum og fljótlega eftir að hún rankar við sér kemur hún auga á blað með skilaboðum til hennar um að koma sér sem fyrst á sjúkrahús, því það sé búið að fjarlægja úr henni annað nýrað.
Þessari sögu trúir Grassa alveg og þó við værum að benda henni á að það væri æði margt í þessari frásögn sem ekki fengi staðist hélt hún fast við að þetta væri alveg dagsatt.
Við höfum líka heyrt fólk hér tala um að það gæti verið varasamt að fara inn á sjúkrahús, því það væri aldrei að vita nema læknunum dytti í hug að fjarlægja eitt og annað smálegt innan úr manni sem þeir gætu svo selt fyrir góðan pening.

Mannamál eða hvað.?

Veður: 15,1°/34,2° Þoka í morgunn, en léttskýjað síðdegis.

Í morgunn átti ég að mæta til að láta taka blóðsýni. Það er opnað þarna klukkan átta á morgnana, því flestir þurfa að mæta fastandi og vilja því ljúka þessu af sem fyrst til að geta farið að næra sig. Við erum farin að mæta þarna klukkan níu því með því móti losnum við að bíða lengi, þá er venjulega búið að afgreiða þá sem mættu klukkan átta.
Við fórum auðvitað á næsta kaffihús strax eftir sýnatökuna, því maginn var farinn að kvarta sáran.
Stúlkan sem afgreiddi á kaffihúsinu sá að við vorum ekki innfædd og nálgaðist okkur mjög varlega og var auðsjáanlega mjög kvíðin á svipinn. Hefur sjálfsagt verið búin að mikla fyrir sér þau miklu vandræði að ráða fram úr því hvað þetta fólk vildi. Það var gaman að sjá hvað stúlkunni létti þegar hún heyrði að við kunnum smávegis í mannamáli, alla vega nóg til að hún skildi okkur.
Eftir kaffisopann fórum við í bíltúr hér um nágrennið og komum við í einni verslun, þar sem meðal annars voru keyptir nýir stuttarar á mig.
Um kvöldmatarleitið fórum við svo í góðan göngutúr, því þá var farið að kólna það mikið að það var orðið mátulega heitt til að vera úti.

Heilsugæsla

Veður: 14,3°/34,8° létt þoka í morgunsárið, síðan heiðskírt.

Unnum í garðinum í morgunn. Þórunn við að snyrta í kring um tómatplönturnar um leið og hún tók tómata af plöntunum til að frysta, því nú er mikið meira afþroskuðum tómötum á plöntunum en við komumst yfir að borða ferska.
Ég sló grasflötina á meðan Þórunn var að vinna við tómatana.

Klukkan þrjú átti ég svo pantaðan tíma hjá heimilislækninum til að fá tilvísum hjá honum vegna blóðrannsóknar sem hann vill að ég fari í til að fylgjast með kólesteról magni í blóðinu og eins með ástandi blöðruhálskirtilsins.
Nú á ég semsagt að mæta í fyrramálið til blóðtöku og væntanlega má ég svo sækja niðurstöðurnar viku síðar. Læknirinn gaf mér tíma síðast í ágúst til að sjá niðurstöðurnar, það er svo mikið að gera hjá honum, vegna þess að aðrir læknar eru í sumarleyfi.

Águstmánuður er aðal sumarleyfismánuðurinn hér í landi, þá eru flestar verksmiðjur lokaðar og þar sem ekki er hægt að loka alveg er starfsemin í lágmarki.
Það er mjög vinsælt að vera niður við strönd í fríinu sínu, því það er svalara þar en inn til landsins. Það er líka færra fólk á ferli í bæjum inni í landi en venjulega þennan mánuð.
Læt fylgja með þessum pistli mynd af heilsugæslustöðinni í Albergaria þar sem heimilislæknirinn okkar starfar.

Útborgun/út að borða.

Veður: 14,2°/32,3° þokuloft til hádegis, en léttskýjað síðdegis.

Fórum niður til Aveiro í smá útréttingar og ekki síður til að fá okkur að borða á góðum veitingastað.
Sögðum sem svo að við mættum til með að halda upp á að það var útborgunardagur hjá okkur í dag.
Það þarf svo sem ekkert að vera að afsaka það að fara út að borða, þetta með útborgunina er sagt meira í gríni en alvöru, við förum bara út að borða þegar okkur langar til.

Fjörulallar

Veður: 12°/32,4° léttskýjað.

Það kom gestur til okkar í morgunn og verður hér í viku, við eigum örugglega eftir að sakna hans þegar hann fer, en það þíðir ekki að vera að spá í það heldur að njóta samverunnar með honum á meðan hann er hér. Þetta er sem sagt páfagaukur sem við tókum að okkur að passa á meðan kunningjar okkar eru í sumarfríi.
Þessir kunningjar okkar voru búnir að panta sér á netinu stafræna myndavél áður en haldið yrði af stað í fríið. Jú mikil ósköp myndavélin átti að vera komin til þeirra í tæka tíð það var ekki nokkur spurning. Við vorum nú dálítið efins um að þessi afhending stæðist, en vinir okkar töldu að það mætti alveg treysta þessu.
Okkur tókst samt að pína þau til að fá að láni hjá okkur myndavél sem við erum ekkert að nota og það kom líka í ljós að það var eins gott, því vélin sem átti að koma í síðustu viku kemur ekki fyrr en í fyrsta lagi um miðja þessa viku.

Í dag var eldri borgurum sem eru í leikfimi boðið í ferðalag niður á strönd. Það var farið í tveim litlum rútum sennilega á milli fjörutíu og fimmtíu manns.
Það var farið í góðan göngutúr í fjöruborðinu. Það var að falla að og þarna er alltaf dálítil alda, svo það þarf að gá vel að sér að þær nái manni ekki. Fólk gáði misvel að sér og sumir fengu þar af leiðandi vænar skvettur á sig. Þær sem fengu mestu öldurnar á sig blotnuðu upp í mitti, en það þarf svo sem ekki háa öldu til þess, því það er svo stutt frá tánum á þeim upp í mitti, því þær eru svo smávaxnar blessaðar.
Á heimleiðinni var svo komið við á útivistarsvæði, þar sem eru borð og bekkir og þar var borðað nesti. Hér leggja konurnar metnað sinn í að vera með sem fínasta dúka til að leggja á borðið við tækifæri sem þessi. Og líka virðist vera samkeppni um að vera með mikið og veglegt nesti með sér. Það er gaman að fylgjast með fólki og mismunandi siðvenjum og sjá í hvað það leggur metnað sinn.
Þetta var semsagt ánægjuleg ferð í alla staði.

Sumt breytist ekki.

Veður: 10,6°/33,4° léttskíjað.

Jón þú ferð ekki með þessa húfu frá bæ. O ég held að hún sé fullgóð. Nei hér er sparihúfan þín, þú lætur ekki sjá þig með þessa húfu. Þú verður líka að fara í aðrar buxur, þessar eru óhreinar.
Svona samtal átti sér stað fyrir rúmum sextíu árum á milli foreldra minna, þegar Pabbi ætlaði að bregða sér sem snöggvast að heiman og varð þá að ganga í gegnum strangt hreinlætiseftirlit Móður minnar, sem varð að gæta heiðurs síns sem góð og hreinleg húsmóðir.
Nú auðvitað var svo Pabbi kominn með skárri húfu á kollinn og í hreinar buxur áður en hann fékk fararleyfi.
Þetta rifjaðist upp fyrir mér í morgunn þegar við hjónakornin vorum að leggja af stað í smá gönguferð hér í þorpinu.
Annað hvort stendur tíminn í stað eða lítið hefur breyst á þessum rúmu sex áratugum sem liðnir eru síðan ég heyrði ofangreint samtal foreldra minna.
Enn er sama umhyggjan hjá húsmóður heimilisins að bóndi hennar verði heimilinu ekki til skammar vegna klæðaburðar síns.
Ég var búin að finna mér húfu á kollinn í morgunn, þá spurði mín góða kona sísona, ætlar þú með þessa húfu? Já er það ekki í lagi hún er svo þægileg svaraði ég. Nei en hún er ekki alveg hrein, getur þú ekki alveg eins notað þessa sagði mín góða kona og kom með aðra húfu, jú auðvitað var hægt að nota hana, þó hún væri ekki í uppáhaldi hjá mér.
Næst var farið með röntgenaugum niður eftir skyrtunni, svei mér þá ef ég fann ekki fyrir röntgengeislunum. Jú skyrtan hlaut náð, en það sama varð ekki sagt um það litla sem sýndi sig að stuttbuxunum niður undan skyrtunni, það var tæpast að það væri fært að láta sjá sig í þeim á almannafæri, en látið slarka í þetta sinn, en þvottavélin fær þær örugglega til meðferðar á morgunn.

Konur hér í dalnum við þvott í þvottalaug þorpsins.

Sól þoka

Veður: 10,5°/32,7° léttskýjað, gola.

Okkur fannst það hljóma svo vel þegar hún Elísabet grannkona okkar kom hér í gær og sagði frá því að hún og bóndi hennar færu snemma á morgnana, áður en það yrði verulega heitt niður á strönd til að njóta þar útiveru. Fara í gönguferð í fjöruborðinu, eða liggja í sólbaði, svona eftir því hvernig þau væru stefnd í það og það skiptið.
Okkur kom saman um að reyna þetta í morgunn og lögðum af stað héðan úr heiðardalnum klukkan hálf tíu í glampandi sólskini.
Þó það séu ekki nema þrjátíu kílómetrar niður að ströndinni er oft talsvert annað veðurfar þar en hér í dalnum. Til að forvitnast um veðrið nálæt sjónum fór ég inn á netið og sá veðuratugun 10 Km inni í landi og þar var sagt að væri léttskýjað, svo þetta átti allt að vera á hreinu með veðrið, en annað kom nú í ljós.
Þegar við vorum komin það áleiðis að við færum að sjá til sjávar fóru að birtast ský á himni og þegar lengra kom sá í þokubakka við sjóndeildarhring, við ákváðum nú samt að halda ótrauð áfram og fá þó að minnsta kosti góðan bíltúr út úr þessu.
Þegar við vorum komin niður að sjó var talsverð þoka og hitinn ekki nema átján gráður, svo það var ekki annað að gera en snúa heim við svo búið og reyna aftur seinna.
Það var samt margt fólk með sólhlífar og ýmsan annan búnað sem tilheyrir sólböðum á leið á ströndina. Það eru greinilega til meyrir hörkutól en við.
Myndin á síðunni er af þeim nöfnum Þórunni Elísabetu og Elísabetu grannkonu, en hún heitir sjö nöfnum til viðbótar Elísabetar nafninu, en ég man bara þetta eina.
















Síðdegis fórum við í gróðrarstöð til að kaupa nokkur blóm til að hressa upp á litadýrðina í garðinum okkar.
Á heimleiðinni ætluðum við að heilsa upp á Geira og Rósu, en hittum þau þá fyrir utan heimili sitt í bílnum, en þau voru búin að vera inni í allan dag, en voru að leggja upp í smá bíltúr með gesti sína, svo við drifumþau bara í að koma heim með okkur og fá sér kaffisopa.

Heimsóknir

Veður: 11,6°/32,8° léttskýjað.

Við fórum í leikfimi í morgunn, við erum búin að skrópa í leikfimi síðustu þrjár vikur, svo það var sannarlega kominn tími á að liðka sig aðeins. Það voru óvenjumargir mættir í morgunn, ef til vill vegna þess að þetta var síðasti leikfimitími fyrir sumarfrí. Það verður sem sagt engin leikfimi aftur fyrr en í september. Næstkomandi þriðjudag á að aka með liðið niður á strönd og gera einhverjar æfingar þar, eða að minnsta kosti fara í gönguferð. Leikfimikennslan hefur verið í sal við sundlaugina, en af einhvrjum ástæðum var í dag notaður salur í íþróttahúsi bæjarins og í þessum sal er svo mikið bergmál að ómurinn frá síðustu leiðbeiningumkennarans var ekki hættur að hljóma þegar næsta leiðbeining kom, svo þetta varð eiginlega einn samhljómur.

Grassa og Jóhanna litu inn til okkar í dag. Grassa er í sumarfríi, en hefur mjög mikið að gera við að þrífa sitt stóra nýja hús og nú bætist þar við að vinna í garðinum.

Í kvöld leit svo inn Elísabet nágranni okkar, hún var að færa okkur gúrkur og spjalla. Hún og bóndi hennar fara á ströndina á hvejum morgni klukkan átta og eru þar í þrjá ´tíma á meðan það er hæfilega heitt.

Myndina af tómatinum hér fyrir neðan tók ég hér úti í garði. Nú er tímitómatanna hjá okkur. Það er svo gott að borða þá sólvolga beint af plöntunni.

Góðir gestir

Veður:15,5°/30,8° skýjað fram eftir degi, en léttskýjað síðdegis. Gola síðdegis.

Unnum í garðinum í morgunn og aftur síðdegis.
Þórunn fór í klippingu í morgunn, en á meðan sá ég um elhúsverkin og hafði gaman af að malla.

Í kvöld komu í heimsókn Portúgalskir vinir okkar, þau Patricia og Rui.
Hún er fasteignasali og við kynntumst henni í sambandi við starf hennar. Hann er verkfræðingur og vinnur við háskólann í Aveiro. ´Þau eru bæði mjög elskuleg og gaman að spjalla við þau.
Þau segjast ekki vera góðir kaþólikkar og fara bara í kirkju þegar þeim hentar, en ekki um hverja helgi eins og nágrannar okkar.
Þau segjast vera trúuð, en ekki tilbúin að fara eftir öllu því sem kirkjan vill að þau geri, þannig að það lítur út fyrir að fólk sé að losa sig unda valdi kirkjunnar.

Rétta bragðið

Veður: 15,1°/29,7° Þoka í lofti framan af degi en síðan léttskýjað.

Við Þórunn drifum okkur í góðan hjólatúr í morgunn. Það var svo þægilegt veðrið, alveg hæfilega heitt til að hjóla. Við hjóluðum inn með Vouga ánni, það er svo margt fallegt sem ber fyrir augu á þeirri leið. Þetta er 25 Km. ferðalag.
Síðdegis fórum við svo niður að strönd, samt ekki til að sóla okkur á ströndinni að þessu sinni, eða fá okkur gönguferð eins og við gerum svo oft. Nei nú var erindið að koma við í verslun sem er með kínverskar smávörur og við köllum daglega Kínabúðirnar. Það er orðið mikið af þessum verslunum hér í portúgal og eru alveg búnar að útrýma svona smávörubúðum sem Portúgalir voru með.
Fyrir nokkru keypti ég hjá þeim tösku utan um gleraugun mín og myndavélina, en sú taska reyndist heldur lítil, en í dag fundum við aðra sem er hæfilega stór fyrir þessa hluti og mjög létt og þægileg.
Næst héldum við svo í stærri verslun til að kaupa meðal annars rúsínur og sveskjur. Svo ótrúlegt sem það nú er þá fæst slíkur varningur ekki nema í einni búð í þessari stóru borg sem Aveiro er. Bara fyrir jól og páska er þetta til í flestum verslunum.
Við keyptum líka hlut sem ekkert heimili getur án verið, semsagt nýja skúringarfötu. Ástæðan fyrir því að það vantaði skúringafötu er sú að fatan sem búin var að gegna sínu hlutverki af stakri trúmennsku í mörg ár var fengið annað hlutver og gott ef hún hækkaði bara ekki í metorðastiganum við þessa breytingu. Nú sem sagt þjónar hún sem hlíf utan um skynjarann frá hitamælinum hér úti í garði. Ég valdi litinn á nýju fötunni, þannig að ég ætti auðvelt með að koma auga á hana, ekki í neinum felulit.
Þórunn sá í þessari verslun tæki sem henni hefur lengi fundist vanta hér á heimilið, en það er gamaldags kartöflupressa. Það var nú einhvern tíman til svoleiðis tæki hér í eldhúsinu, en ég henti því fyrir nokkrum árum, því mér fannst mun þægilegra að nota rafknúna matvinnsluvél til að búa til kartöflumús. Þórunni fynnst eitthvað vanta upp á rétta bragðið af músinni ef notuðr eru nýmóðins tæki við að búa hana til. Ég hlakka til að fá að bragða kartöflumús með þessu eia rétta bragði. Nammi namm.

 

Matarboð.

Veður: 12,3°/32,6° léttskýjað.
Nú er ég búinn að færa skinjarann fyrir hitamælinn. Áður var hann í skugga undir greinum Camomilltrésins, en nú er ég búinn að færa hann út á víðavang, en samt þannig að sólin nær ekki að skína beint á skynjarann. Áður birti ég sem lægsta hita hitastigið sem var þegar ég fór á fætur, en framvegis mun ég birta lægstu tölu næturinnar, svo það má reikna með að lágmarkshitinn verði nokkru læri en verið hefur. Á sama hátt birti ég þá tölu sem hæst verður yfir daginn. Það má líka reikna með að hún hækki nokkuð, þar sem ekki er lengur mælt hitastig í skugga.

Í gær buðum við þeim Geira og Rósu í mat til okkar í dag ásamt gestum þeirra, Helgu systir Rósu og Einari manni hennar.
Þau fengu ofnsteikta kalkúnabringu með öllu tilheyrandi, í eftirrétt var svo ostaeplakaka.
Þau völdu tímann sem borða skyldi og völdu að koma klukkan fimm, sem er mjög þægilegur tími.
Ég fékk að spreyta mig á að skreyta kökuna og árangurinn má sjáhér að neðan.
Eftir matinn var svo sest í stofu og spjallað um daginn og veginn, þá kom í ljós eins og ævinlega þegar Íslendingar taka tal saman að við könnuðumst sameiginlega við nokkrar manneskjur.

Sérviska

Veður: 20°/24° skýjað.
Það var ágætt að fá hvíld frá sólinni í dag og þægilegt aðhitinn var ekki meiri en tölurna fyrir ofan sýna.

Geiri og Rósa litu inn ásamt Helgu systur rósu og Einari manni helgu. Við buðum þeim í mat til okkar á morgunn.
Þau fóru svo í ökuferð með gestina sína um bæi hér í nágrenninu.

Nú ætli það sé ekki rétt að ég láti fljóta með eina sögu af sérviskunni í mér.
Eins og flestir vita sem þekkja mig og vita hvað ég er sjóndapur og að ég fæst ekki mikið við að skrifa með penna, því ég á erfitt með að greina það sem blessaður penninn skilur eftir sig á pappírnum. Það er helst að ég reyni að pára nafnið mitt þegar um það er beðið, svo það mætti ætla að það skipti mig ekki miklu máli hvers konar penna ég nota, nei ekki aldeilis. Ég vil bara eiga almennilegan penna og ekkert múður með það. Ég er búinn að eiga Lamy penna í mörg ár, svo mörg ár að nú var fyllingin orðin tóm. Ég taldi víst að það væri ekkert mál að fá nýja fyllingu í pennann, en því miður þær fást bara ekki á þessu svæði hér í Portúgal.
Það var hinsvegar gott úrval af Parker pennum og nú er ég eigandi að einum slíkum og ég á ekki von á öðru en að fyllingin sem er í honum endist mér í allt það sem ég á eftir að skrifa með penna meðan ég tóri. Svona getur maður verið sérvitur og kemst furðanlega upp með það.

Veður: 17°/29° Þoka fyrst í morgunn, en henni létti fljótlega og eftir það var heiðskýrt.

Fórum í gönguferð í gegnum skóginn í morgunn á meðan það var mátulega heitt. Það var hljótt og gott í skóginum heyrðum bara í einni hjáróma kráku.
Síðdegis fórum við svo í sunnudagsbíltúr um fáfarna vegi sem liggja hér upp í fjalllendið. Það er fremur lítil byggð við þennan veg, en samt eru nokkur ný og glæsileg hús að finna þarna. Við sáum líka gamalt og lúið hús, sem var til sölu ef einhver hefur áhuga fyrir slíku.
Það er fallegt útsýni af þessum vegi yfir til þorpanna sem kúra sig í fjallshíðunum eins og skyrslettur á grænum dúk.
Þarna uppi er venjulega algjörlega hljótt, en ekki í dag, því það ómaði um loftir mótorskellir og háværir hátalarar í bland.
Það kom svo í ljós að niður í einum dalnum var Go Kart keppni í gangi og ef marka má af bílafjöldanum sem var þarna hefur verið mjög margt fólk að horfa á þessa keppni.

Afmæli

Veður: 15°/28° heiðskýrt.

Í morgunn fórum við til Geira og Rósu, þar hittum við Helgu systir Rósu og Einar mann helgu en þau eru í heimsókn hjá G og R.
Eftir það fórum við í gróðrarstöð til að kaupa blóm og þar dundaði ég mér við að taka myndir af blómum. Afraksturinn af þeirri myndatöku gefur að líta á myndasíðunni minni. Mér fannst mjög fallegir ágræddir kaktusar sem voru þarna, svo við keyptum tvo þeirra, annan rauðan en hinn gulan.

Í kvöld vorum við svo boðin í sextugsafmæli hjá Geira. Hann á raunar ekki afmæli fyrr en á mánudag, en ákvað að halda upp á það í kvöld.
Hér í landi þykir það ekki við hæfi að fagna afmælinu sínu svona fyrirfram, þá finnst fólki að verið sé að storka örlögunum, því það sé ekki sjálfgefið að vera lifandi á morgunn. Geiri hlustar ekki á slíkar bábiljur og segir sem satt er að það sé þá gott að vera búin að njóta ánægjunnar fyrirfram.
Hvað um það þetta var glæsileg matarveisla á góðu veitingahúsi við hliðina á blokkinni sem þau búa í svo það var ekki langt fyrir þau að fara. Þegar komið var inn var komið að borði með smáréttum og víni, svo hægt væri að skála fyrir afmælisbarninu.
Síðan var sest að borðum og hver pantaði það sem hann lysti og þá kom í ljós að íslendingurinn er ofarlega í þessu fólki sem var mætt þarna, því þrír af sjö pöntuðu lambakjöt, tveir fengu sér saltfisk. Það er líklega dýpst á íslendingnum í mér, því ég pantaði nautakjöt.
Að sjálfsögðu var svo eftirréttur, en í lokin kom svo veitingastaðurinn á óvart með því að koma með afmælistertu og þá var auðvitað sunginn afmælissöngur og allur salurinn klappaði að loknum söngnum. Þetta var sem sagt mjög ánægjuleg og vel heppnuð afmælisveisla í alla staði.

Kvaddir góðir gestir

Veður: 15°/26° Léttskýjað

Ég hafði gilda afsökun fyrir að skrifa ekki í dagbókina í gærkvöldi, því þá var síðasta kvöldið með gestunum okkar áður en þeir lögðu af stað til síns heima og í tilefni af því buðu þeir okkur út að borða.
Við fórum á veitingastaðinn sem við nefnum Bátaskýlið. Það voru allir mjög ánægðir með matinn og þjónustuna.
Þegar heim var komið luku þau við að pakka niður, því þau ætluðu að leggja snemma af stað.
Það var farið á fætur klukkan fjögur í nótt og þau lögðu af stað í sína löngu ferð klukkan fimm í morgunn.
Það er dálítið tómlegt í húsinu eftir að þau fóru, eins og ævinlega þegar góðir gestir eru farnir.

Við fórum í dag í stóru dótabúðina mína, núna til að skoða hitamæla. Það bilaði hitamælirinn sem sýndi útihitann og fyrir svona dellukarl um hita og veðurfar er það afleitt að vera ekki með hitastigin alveg á hreinu. Nú er ég sem sagt kominn með enn eitt nýtt leikfang, mælir sem sýnir hita og rakastig bæði inni og úti.
Við litum inn hjá honum Pétri í leiðinni, en hann býr í Aveiro.

Bara skoða.

Veður: 18°↓° Skýjað framan af degi, en léttskýjað síðdegis.
Það gerði mikið þrumuveður hér í gærkvöldi. Þetta byrjaði rólega, við fórum að sjá eldingar á himni, þar sem við sátum úti á veröndinni með gestum okkar. Ljósadýrðin færðist svo nær og nær þar til við fórum að heyra þrumugnýinn og um tíma í nótt gekk bara talsvert mikið á.
Það var talsverð rigning með þessu, sem var mjög vel þegin.

Gestirnir sem eru hér og við skiptum liði í morgunn, í karla og kvennalið.
Kvennaliðið fór auðvitað á markaðinn og undi sér mjög vel þar við að skoða föt og eitthvert lítilræði var líka keypt. Það væri fróðlegt rannsóknarefni að telja hvað það eru skoðaðar margar tuskur fyrir hverja eina sem keypt er.
Við strákarnir fórum í dótabúð með rafmagnstæki myndavélar og margt fleira, þar var sama sagan margt skoðað en lítið verslað. Klaus keypti sér Expreso kaffikönnu og þráðlausan hljóðnema og hátalara við farsímann sinn.
Ég bara skoðaði, það er sagt að það kosti ekkert að skoða, en ég er ekki viss um að það sé alveg rétt, því það leiðir oft til þess að það sem verið var að skoða verður keypt síðarmeir, þegar maður er búinn að sannfæra sjálfan sig um að mann bráðvanti þennan hlut sem skoðaður var.

Gestirnir fóru svo á ströndina síðdegis og eru þar enn þegar þetta er skrifað klukkan að verða átta.

Við unnum smávegis í garðinum í dag.

Ein síbrosandi.

Veður: 20°/31° Skýjað fyrst í morgunn og náði meira að segja að koma með fáeina rigningardropa, svona bara rétt til að sýna okkur hvernig slíkt fyrirbæri liti út. Það var eiginlega ekki vanþörf á, því það er svo langt síðan það hefur rignt hér um slóðir. Síðdegis var svo sólskin af og til.





















Ég er helst á að ég hafi alveg gleymt að kynna þennan íbúa austurkots fyrir dagbókinni. Þessi brosmilda stúlka heitir Rita og er sennilega um það bil fimm ára gömul. Þórunn bjó hana upphaflega til fyrir litla vinkonu okkar sem kom hér oft og hafði þá margt um að tala við hana Ritu.
Það hafa margir gestir sem hér hafa komið átt langar og spekingslegar viðræður við þessa brosmildu dömu. Núna eru hér tvær fjórtán ára stúlkur að rifja upp gamlar endurminningar með Ritu, svo hún hefur ærna ástæðu til að brosa breitt þessa dagana.

Latur skrifari.

Veður: 21°/37° heiðskýrt.

Gestirnir okkar fóru á ströndina í dag og líkaði mjög vel. Þau njóta þess mjög vel að vera hér í góða veðrinu og setja það ekki fyir sig þó það sé fullheitt um miðjan daginn.

Við fórum aðeins í búðir um miðjan daginn.

Fleirri góðir gestir

Veður: 21°/39° heiðskýrt.

Nú hefur fjölgað í Kotinu á ný. Tvíburarnir sonardætur Þórunnar komu síðdegis ásamt móður sinni og fóstra. Þau koma akandi alla leið frá Danmörku. Þau eru búin að vera að skoða Spán og Portúgal á leiðinni hingað. Eru búin að koma við meðal annars í Barselona. Madrid. Granada, Lissabon, Porto og víðar, svo þetta er orðið mikið ferðalag hjá þeim. Það hefur víða verið mjög heitt þar sem þau hafa verið, en þau eru samt mjög ánægð með það sem af er ferðarinnar.
Nú ætla þau að slappa af hérna í nokkra daga og safna kröftum fyrir heimferðina. Ungu dömurnar hafa mikinn áhuga fyrir að komast á ströndina og baða sig í sjónum. Það er mjög góð strönd í aðeins þrjátíu kílómetra fjarlægð héðan.

Kvöldhiminn

Veður: 22°/36° léttskýjað.

Það er best að byrja á að tíunda stærsta viðburð laugardagsins og nú er vissara að halda sér fast eða vera búinn að tryggja sér gott sæti áður en fréttin kemur. Það var ekki eldaður grjónagrautur í dag eins og venja er á laugardögum, þess í stað var það brauðsúpa, svona til að bjarga brauðafgöngum frá skemmdum. Vegna þess hve heitt er í veðri voru settar ískúlur ofan á súpuna til bragðbætis í stað rjóma og bragðaðist bara vel.

Það er mjög heitt í veðri þessa dagana, en okkur líður ágætlega, því við erum með loftkælingu í okkar húsi, en það eru mjög fáir hér í kring sem veita sér slíkan luxus og þeim líður ekki vel í svona hita. Segjast eiga erfitt með svefn og kvarta mikið yfir svita og öðrum óþægindum. Í gærdag sá ég hann Manúel granna minn standa hér úti á götu í stutturunum einum fata í skugga af tré og vera að lesa blaðið sitt. Það hefur verið ögn svalara en sitja á veröndinni fyrir utan húsið, eða inni í húsinu.

Við fórum í gönguferð í kvöld þegar farið var að draga úr hitanum. Á þeirri gönguferð tók ég meðfylgjandi myndir. Sú fyrri er af kvöldhimninum, en sú síðari gæti heitið óvæntar tafir, eða eitthvað í þá veru því þarna hefur verið hafist handa við endurbætur á húsi,en smiðurinn hefur verið lengur að sækja sér bjór en eðlilegt getur talist, því það er farið að vaxa tré út um gluggann.

Rómverskar rústir

Veður 29°/38° léttskýjað.

Dagbókin mín var ansi snubbótt í gær, en það var vegna annríkis en nú ætla ég að bæta ráð mitt og verð þá að skrifa fyrir tvo daga í einu.

Í gærmorgunn fór ég sem leiðsögumaður með gestum okkar til að skoða rústir frá því er Rómverjar réðu hér ríkjum. Þessar rústir eru um það bil 2000 ára.
Þessi borg Rómverja hét Conimbrica og var reist við þjóðveg sem Rómverjar lögðu frá Lissabon norður eftir landinu. Þeir létu sig ekki muna um að steinleggjavegi sína á þessum tíma. Það er enn sýnilegur bútur af þessum vegi í borgarrústunum
Þarna var að sjálfsögðu byggður stokkur til að sjá íbúunum fyrir vatni og enn sjást leifar þess mikla mannvirkis.
Þarna eru líka minjar um böð þeirra. Verslanir voru þarna svo og verkstæði sem sennilega hafa þurft að vera tilbúin að gera við stríðstól þeirra og vopn.
Þarna eru líka húsagarðar með gosbrunnum og rennandi vatni. Það hefur verið notalegt að sitja í skuggsælum súlnagöngum og hlusta á vatnsniðinn á heitum sumardögum, en þarna verður oft mjög heitt á sumrin. Það fengum við að reyna sjálf í gær, en þá var hitinn 40° C um miðjan daginn.
Ótrúlegt er að sjá hve gífurleg vinna hefur verið lögð í mosaikt skreytingar á gólfunum, en mörg þeirra eru óskemmd.
Þarna er líka stórt safnahús sem hýsir ýmsa muni sem fundist hafa við uppgröft á svæðinu.
Það er semsagt mjög áhugavert að koma þarna og reyna að gera sér í hugarlund hvernig þetta leit út á meðan þarna var iðandi borgarlíf.
Við enduðum svo ferðalagið á að koma við í kirkjugarði svo þau gætu séð allan þann marmara og granít sem er notað í sambandi við leiðin í kirkjugörðum hér í landi. Þeim fannst ótrúlegt að sjá þennan íburð.
Um kvöldið buðu gestirnir okkur svo út að borða á góðum veitingastað, þar sem allir voru mjög ánægðir með matinn og þjónustuna.
Ég læt fylgja með þessum skrifum mynd af l´kani sem gert hefur verið af einni höllinni í Conimbriga.

Þá er komið að deginum í dag, en þá voru okkar góðu gestir að búa sig til brottfarar og eins og ævinlega er erfitt að sjá á bak góðum gestum, en bót í máli að geta glatt sig við góðar minningar frá samverunni með þeim.

Geiri og Rósa komu hér í morgunn í spjall og kaffisopa og buðu okkur svo að koma og borða mér sér.
Rósa eldaði öndvegis spaghetti rétt. Við vorum nokkuð lengi hjá þeim því þau áttu von á að fá sjónvarpið sitt úr viðgerð á milli klukkan 2 og 4, en það var ókomið þegar við fórum klukkan að ganga sex, en skilaði sér víst klukkustund síðar. Þetta var bara dæmigerð tímasetning hér í landi óstundvísinnar.

Veður

Veður: 21°/38° léttskýjað.

Markaður/strönd.

Veður: 18°/35 léttskýjað.

Í morgunn fóru gestirnir okkar á markað og létu svo sannarlega hendur standa framm úr ermum við að toga í tuskur.
Eftir að hafa hvílt sig góða stund hér heima fórum við með þeim niður á strönd, til að slappa af og njóta þess að vera við sjóinn. Það var alveg hæfilega heitt á ströndinni, en hér í dalnum var ekki verandi úti við vegna hita um miðjan daginn og raunar alveg fram á kvöld.
Það var mjög margt fólk á ströndinni, eins og sjá má á meðfylgjandi mynd.
















Eru þessir bolir ekki góðir?

Á ströndinni

Veður: 18°/36 léttskýjað.
















Þreyttur fjárhirðir.

Góðir gestir

Veður: 16°/29° Léttskýjað.

Í gærkvöldi komu til okkar góðir gestir, fyrrum nágrannar mínir úr Þorlákshöfn Aldurforsetinn í hópnum er hún Sigurlaug sem er orðin 85ára. Hún var gift frænda mínum en hann er látinn fyrir mörgum árum. Sonur hennar Þór er með í för og Áslaug kona hans ásamt steinunni dóttur þeirra.
Það er ánægjulegt að rifja upp með þeim atburði frá því við vorum nágrannar í Þorlákshöfn.
Áslaug vinnur við kennslu svo við fengum að skoða skólann hjá Grössu í morgunn og eftir að hafa sýnt okkur skólann var Grassa svo elskuleg að sýna þeim nýja húsið sitt. Þeim fannst mjög fróðlegt að sjá hvernig nýtt hús í Portúgal lýtur út.
Síðdegis fórum við svo öll í verslunarferð í Aveiro og enduðum ferðina á því að fá okkur að borða.

Brúðkaupsafmæli

Veður: 17°/30° heiðskýrt.

Okkar góðu nágrannar, hún Matthild og hann Maúel fagna sínum 45.brúðkaupsafmælisdegi í dag. Í tilefni þess læt ég fylgja með pistlinum í dag mynd sem tekin var af þeim í morgunn, þegar við Þórunn færðum þeim nokkur blóm og óskuðum þeim til hamingju með daginn.
Þau hafa búið allan sinn búskap hér í Stóradal, fyrstu árin í leiguhúsnæði, en byggðu svo sitt eigið hús hér við hliðina á þessu húsi sem við nefnum nú Austurkot og þar á ég von á að þau verði á meðan þau eru rólfær.
Tvo syni eignuðust þau, en annar lést í umferðarslysi fyrir fimmtán árum. Á hverjum laugardegi fara þau hjón með blóm á leiði sonarins.
Þau sigla ekki alla daga lygnan sjó í sínu hjónabandi frekar en margir aðrir, en það er ekkert verið að bæla óánægjuna niður, það er sko virkilega blásið út við slík tækifæri. Manúel liggur mjög hátt rómur og hún getur líka látið til sín heyra. Það hvín stundum svo í þeim að maður gæti haldið að þau væru að ganga frá hvort örðu, en þar með virðist því vera lokið og á eftir labbar Manúel sér blístrandi út eins og ekkert hafi ískorist, en það kemur fyrir að hún segi”jesus” eftir slíka sennu.
Nú snýst öll þeirra tilvera um soninn sem þau eiga og hans tvær dætur. Sonurinn er duglegur að heimsækja þau, en hann býr í 60 Km. fjarlægð frá þeim.
Þau ferðast ekkert, eða gera sér yfir höfuð neitt til tilbreytingar. Þau fara í kirkju hvern einasta sunnudag. Þau eru með nokkrar hænur,grís og geitur og mikið af tímanum fer í að snúast í kring um þessa gripi og afla fóðurs fyrir þá.

Tap=hljótt

Veður: 16°/29° Heiðskýrt.

Harpa og fjölskylda kvöddu okkur í morgunn og héldu aftur til Algarve, þar sem þau ætla að dvelja það sem eftir er af sumarleyfinu. Það var mjög ánægjulegt að fá þau í heimsókn, en verst hvað þau stoppuðu stutt.

Síðdegis fórum við í búðir, svona til að kaupa eitt og annað smálegt til heimilisins.

Það bilaði spennubreytir við skannann hjá okkur. Við erum búin að leita talsvert að spennubreyti frá H/P en fundum ekki neinn slíkan svo við keyptum einhvern sem átti að passa fyrir næstum hvað sem er. Þegar til kom passaði ekki tengingin í skannann, svo ég reyndi að færa tenginguna af gamla spennubreytinum á þann nýja, en þetta vill ekki virka hjá mér. Ég eyddi löngum tíma í að bauka við þetta í kvöld en án árangurs.
Ég var að vinna í myndum á meðan Þórunn fylgdist með hvernig Portúgölum gekk í fótboltanum gegn Þjóðverjunum. Það heyrðust engin fagnaðarlæti hér í nágrenninu eftir þennan leik, gott ef hundarnir sem eru sígjammandi eru ekki hljóðari en venjulega eftir tapið. Það verður fróðlegt að vita hvort hanarnir láta heyra í sér í fyrramálið, eða hvort þeir verða daprir og þögulir eins og mann fólkið og hundarnir.

Víðsýni

Veður: 16°/30° heiðskýrt

Meðan Þórunn fór sem leiðsögumaður með gestunum til Caramulo fór ég í góðan hjólatúr niður á sléttlendi, eða óshólma. Ég kann alltaf vel við mig þarna, ef til vill vegna þess að ég er fæddur og uppalinn á sléttlendinu fyrir neðan Selfoss, svo ég kann vel að meta víðsýnið þarna.
Ég tók nokkrar myndir í ferðinni, sem er að finna í albúninu "mynd dagsins"

Gestir

Veður: 13°/27° heiðskýrt.

Grasflötin slegin í morgunn á meðan Þórunn var að þrífa innandyra.

Geiri og Rósa litu inn eftir hádegi ásamt Eyjólfi.

Harpa bróðurdóttir Þórunnar er komin í heimsókn ásamt fjölskyldu sinni. Eiginmanninum Huginn og börnunum Birtu þriggja ára og Mánasjö ára gömlum.
Þau eru í sumarleyfi í þrjár vikur suður á Algarve, en voru svo elskuleg að leggja það á sig að aka hingað norður eftir til að heimsækja okkur.

Að skoða hús.

Veður: 16°/25 léttskýjað

Stærsta afrek mitt í morgunn var að klippa limgirðinguna, en á meða fór Þórunn og skemmti sér á markaðnum í Albergaria, henni finnst alltaf gaman að fara þangað og sjá mannlífið á markaðnum.

Eftir hádegi fórum við svo með Geira og Rósu til að skoða íbúðarhús, sem ert il sölu. Þau eru eitthvað að kynna sér markaðinn hér í grenndinni. Fyrra húsið sem við skoðuðum var lítið einbýlishús, sem er nýbúið að gera upp, svo það er alveg eins og nýtt.
Síðan fórum við og skoðuðum alveg nýtt raðhús, sem var mjög huggulegt í alla staði.

Gönguferð

Veður: 14°/25° léttskýjað.

Unnið í garðinum í ,morgunn og bíllinn þveginn og ryksugaður.
Ég þori ekki annað en halda okkar Opel hreinum eftir að Geiri er líka kominn með Opel, því það sér aldrei rykkorn á hans bílum og ég gæti trúað að hann ræki mig úr Opelklúbbnum ef ég held bílnum ekki hreinum.
Við fórum eftir matinn með þeim Geira og Rósu til að athuga með nýja sjónvarpið sem þau komu með frá Svíþjóð en reyndist svo bilað þegar þau ætluðu að fara að nota það. Það var í ábyrgð sem betur fer en nú eru þau búin að bíða í fimm vikur eftir að fá tækið viðgert og í dag var okkur sagt að við mættum hringja eftir tvo til þrjá daga og fá fréttir. Það hafa verið gefin loforð síðustu tvo miðvikudaga um að það mætti örugglega koma og sækja tækið, en það hefur ekki staðist.

Við Þórunn fórum í góða gönguferð um Vale Maior í góða veðrinu í kvöld. Á heimleiðinni litum við inn hjá Grösu og Artúr. Þau eru núna að vinna í lóðinni við húsið sitt. Lóðin er rúmlega 2000 fermetrar, svo það er handtak að koma henni í lag og síðan að halda henni við.

Myndirnar sem fylgja með þessum pistli tók ég í gönguferðinni. Önnur myndin er að blómum skrýddum rafmagnsstaur, en á hinni sér yfir akurspildur.

Óvænt

Dagurinn í ddag endaði öðruvísi en ég bjóst við, svo nú verð ég að bæta við dagbókina.
Ég ætlaði að fara að skrifa bréf klukkan að verða níu þegar dyrabjöllunni var hringt, en slíkt er sjaldgæft hér á bæ á þessum tíma dags.
Á tröppunum stóð þá Rósa, en við áttum alls ekki von á þeim hingað fyrr en á morgunn. Við fengum sms frá þeim í morgunn og þá voru þau nálægt Touluse í Frakklandi, svo það er ekki lítið sem þau eru búin að aka í dag.
Þau sögðust líka vera dálítið þreytt sem vonlegt er.
Þau skiptu á bílum í Svíþjóð daginn áður en þau lögðu á stað, eru nú á Opel Vegtra 2000 árgerð, en ég átti von á að sjá þau á Bens.
Það er gott að vera búin að fá þau í nágrennið á ný, við erum búin að sakna þeirra þennanmánuð sem þau eru búin að vera fjarverandi.















Að ofanGeiri við Opelinn.
Að neðan: þreyttir ferðalangar

Ekki til eftirbreytni.

Veður: 15248/24 skýjað fram yfir hádegi, léttskýjað síðdegis.

Þetta er búinn að vera rólegur og góður sunnudagur.
Við vorum búin að ákveða að fara út að borða og vorum þá með í huga að reyna nýjan matsölustað, sem Þórunn sá auglýstan í Albergaria. Staðurinn reyndist lokaður þegar við mættum þar og ekki orð að sjá um opnunartíma, það var nú svo, þetta er jú í Portúgal.
Við gáfumst ekki upp við þetta, heldur fundum annan stað í Albergaria sem við höfðum ekki reynt áður. Þetta var lítill og vinalegur, eiginlega heimilislegur staður. Svona Mömmuleg kona sem var þarna í forsvari. Maturinn var ágætur á portúgalska vísu, kæfusoðið nautakjöt, en bragðgott. Það má eiginlega segja að það sé sama inn á hvern af þessum minni veitingastöðum farið er hér í landi, það væri hægt að láta sér detta í hug að það væri sama eldhúsið sem eldaði fyrir þá alla. Hvað um það við fórum út södd og ánægð.
Síðdegis fórum við svo í gönguferð hér um nágrennið og við fallegt íbúðarhús hér rétt hjá sáum við dæmi um hvernig ekki á að umgangast fánann sinn, en þetta er ekkert einsdæmi hér í
landiÞað er svo að sjá að fólk hengi fánann upp og svo er hann látinn vera meðan einhver tutla er eftir af honum.

Fótboltafár

Veður: 15°/25° skýjað til hádegis, léttskýjað síðdegis.

Ég hélt áfram við að flétta laukinn í morgunn, en á enn talsvert eftir enn.
Síðan skipti ég um kerti í jarðtætaranum, en hann fór ´i einhverja fýlu síðast þegar ég var að nota hann. Ég reiknaði með að þurfa að fara með hann á verkstæði og var búinn að ráðgera að fá lánaða kerru til að flytja hann. Svona ráðgerir maður og hefur áhyggjur að óþörfu, því það var eins og við manninn mælt, að þegar ég hafði sett nýja kertið í vélina þaut hún í gang og gekk ljúflega.
Þórunn sat ekki aðgerðarlaus á meðan ég var að stauta við mitt, því hún fór eins og stormsveipur um háaloftið, ábyggilega við litla gleði köngulónna sem voru búnar að spinna sína vefi af miklum hagleik um allt.
Nú er semsagt orðið mjög fínt á loftinu og kóngulærnar örugglega önnum kafnar við að spinna nýjan vef.
Meðal hluta sem Þórunn fann við tiltektina og ekki verður geymdur lengur var nær tvítugur prentari við Maca tölvu, svona hættir manni til að geyma hluti sem aldrei verða notaðir.c
Þessi prentari varð til þess að það rifjaðist upp fyrir mér að tölvan sem prentarinn var keyptur við var með eins gígabæta diski, sem þótti þá mjög gott og næsta tölva sem ég eignaðist var með átta gígabæta diski, en þessi sem ég á núna er með 250 GB diski.


Við áttum leið upp í Albergaria sem er næsti bær við okkar þorp. Öllu jafna er rólegt á götunum í þessu litla bæ og venjulega lítið lífsmark um klukkan sjö á laugardagskvöldi. Nú var hinsvegar annað uppi á teningnum, allar götur fullar af flautandi bílum og fólk hrópandi og veifandi portúgalska fánanum.Við sáum þann kost vænstan að leggja bílnum og fara fótgangandi það sem við þurftum að fara. Það þarf varla að segja frá ástæðunni fyrir þessum fögnuði Portúgalanna, en fyrir þá sem ekki vita voru þeir að vinna sigur á Englendingum á HM.
Það var mjög fróðlegt að sjá stemminguna hjá fólki, mest bar á ungu fólki, en einum gömlum manni mættum við sem ekki vildi láta sitt eftir liggja. Þar sem hann hökti áfram eftir gangstéttinni reyndi hann að hrópa siguróp brostinni röddu.
Það eru fleiri myndir frá Albergaria á myndasíðunni minni.
Smellið á myndir til hæri á síðunni.